Spirit (Filosofisch)

Wat geeft jou zin?

Van vormgever naar zorggever

Van vormgever tot zorgverlener

Al tijdens zijn opleiding nam Joran zich voor om alleen maar werk te doen wat hij graag doet. Communicatie gaf energie en vormgeving was het leukste om te doen. Acht jaar lang werkte hij als vormgever op verschillende plekken. De laatste jaren dus bij CLAP. Joran: “Daar heb ik zoveel leuke dingen gedaan. Creatief werk waar ik zelf ook echt tevreden over ben. Het spelen met beelden, vormen en kleuren om iets moois te laten ontstaan, geeft heel veel plezier. Wat mij steeds meer opviel, is dat het proces leuker werd dan het eindproduct. Achteraf gezien begon daar wel een lampje te branden. Toen ik de opmaak van dit magazine mocht oppakken, zette me dat aan het denken over al die vitale vragen. Ben je gelukkig? Doe je werk waar je gelukkig van wordt? Maar het bevestigde ook dat dieperliggend gevoel over het ‘eindproduct’. Ik wil graag werk doen waar ook anderen gelukkig van worden. Toen brandde dat lampje ineens heel fel en ik maakte de overstap.

Kleine stappen naar wederzijds geluk

Joran was als vormgever al vrijwillig actief als buddy van een lichamelijk beperkte jongere en werkte bij een zorginstantie aan de huiswerkbegeleiding van scholieren met een spectrumstoornis. “Tijdens die huiswerkbegeleiding leerde ik al snel dat soms heel kleine acties van mij een forse impact kunnen hebben op het geluk van anderen. Er kwam bijvoorbeeld een meisje naar de huiswerkbegeleiding die enorme moeite had met Frans. Samen namen we alle woorden en zinnen door en bedachten we ezelsbruggetjes. Gewoon omdat ik dat zelf ook altijd deed. Dat werkte. Een week later kwam ze supertrots naar me toe om te zeggen dat ze voor het eerst van haar leven een voldoende had gehaald voor Frans. Ze had een zes! Terwijl ze eerst niet voorbij de drie kwam. En dat is me altijd bijgebleven. De waardering die zij voelde en de dankbaarheid die ze daarbij uitstraalde was zo puur. Haar schoolprestatie gaf ons allebei een geluksmoment. Dat is zo’n fijn gevoel om te delen.”

De droom voor de zorg

“Het werk in de zorg gaat met kleine stapjes. Het is mooi om echt een band op te bouwen met de jongeren waarmee ik werk. Door hun problematiek, is geduld een schone zaak. Verbinding maken gaat stukje bij beetje. En juist dat vind ik superleuk. Die band opbouwen en hen persoonlijk zien groeien. Ik denk dat dat de droom is. Ik hoef ook niet per se heel veel meer dan dit. Persoonlijke begeleiding van bewoners is de volgende stap. Met collega’s en de ouders samen het vertrouwen vinden hen te helpen om het leven zelfstandig vorm te geven. Bijvoorbeeld om ernaartoe te werken de stap te kunnen maken naar een zelfstandige woning. Klaarstomen, loslaten en die droom samen delen.”

Heb jij een bijzonder verhaal over wat jou zin en energie geeft? Deel het met ons! In de rubriek ‘Wat geeft jou zin’ delen we inspirerende verhalen van mensen die de keuze maakten en vonden waar ze naar zochten. Mail naar info@vitalogiemagazine.nl en wie weet staat jouw verhaal in het volgende magazine.

Die band opbouwen en hen persoonlijk zien groeien. Ik denk dat dat de droom is.

Joran Burmanje werkt sinds de zomer van 2024 in de zorg. Hij begeleidt jongeren in een zorginstelling op hun weg richting zelfstandigheid. De bewoners zijn tussen de 14 en 24 jaar oud en hebben een licht verstandelijke beperking, veelal een autistische spectrumstoornis. Een forse carrièreswitch, want hij werkte voorheen als vormgever bij CLAP communicatieregie. In deze rol kwam hij in aanraking met VITALOGIE magazine. Dat bleek het vliegwiel waarvan zijn zorghart sneller ging kloppen. Zo snel zelfs, dat hij z’n baan opzegde en als werkstudent voor de zorg koos. Een verhaal van heel dichtbij deze keer.

Vliegwiel voor vitaliteit

“Heel cliché misschien, maar ik werd dertig, woonde samen, deed vrijwilligerswerk en had best wel een dynamisch leven. Goed bij te benen, want ik vond mijn werk ook heel leuk. Ik zat in een goede flow. Onder andere door mijn werk aan het magazine ging ik reflecteren op de vraag ‘wat doe ik met mijn leven?’ Daardoor ben ik veel beter voor mezelf gaan zorgen. Nu ga ik bewuster met de dingen om die me gelukkig maken, terwijl ik eerst maar gewoon wat deed. Gezond eten, meer sporten, meer tijd schenken aan m’n relatie. Ik ben naast werk andere zaken prioriteit gaan geven in het leven.”

De vitaalste medewerker 2024: Ingrid van Loon

Vitaliteit is nadrukkelijk géén wedstrijd; door vitale keuzes te maken wint immers iedereen. Ook op werk. Want hoe vitaler je medewerkers, hoe vitaler de organisatie. Dus stelden we je de vraag wie jouw meest inspirerende collega is op het gebied van vitaliteit en waarom. Wie in jouw team is die positieve, vitale bron en verdient de titel Vitaalste Medewerker van 2024? Jullie hebben collega’s aangedragen, stemden op de shortlist, én …

De shortlist van de jury, de stem van het publiek

Deze vitale inspirators stonden naast Ingrid op het lijstje van de vakjury:

• Emmelie Merkx – Rooms Division Manager, PULLMAN Eindhoven Cocagne
• Magdiël van der Werf – Manager Mens & Organisatie (HRM), SintLucas
• Aniek Wouters – Studieadviseur, Avans Hogeschool

Keep up the good work en graag tot volgend jaar bij de Vitaalste Medewerker 2025!

Ingrid van Loon!

Ingrid van Loon is HR-professional bij Maaskoepel, een belangenorganisatie voor woningcorporaties in Rotterdam. Twee jaar geleden was ze al volop met vitaliteit bezig. In haar HR-rol en als lid van het Vteam (met de v van vitaliteit) deed ze alles om collega’s in beweging te krijgen, letterlijk. Maar toen, kort na haar vijftigste, kreeg ze de diagnose borstkanker.

Een zware periode van behandelingen, bijwerkingen en onzekerheid volgde. Toch bleef Ingrid zoveel als mogelijk werken en bewegen, zelfs tussen de chemo’s door. Stap voor stap krabbelde ze op. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Ze leerde los te laten, in het moment leven en haar omgeving toe te laten.

Ingrid: “Dat heeft me veel gebracht. Het heeft mijn leven verrijkt. En dat doet het nog steeds!”

Mede dankzij coaching en de steun van collega’s en vrienden ontdekte ze opnieuw wat haar energie geeft. Mountainbiken werd haar nieuwe sport, een symbool van veerkracht en herwonnen vrijheid. En op haar werk? Daar blijft ze inspireren. Met Ingrids inzet voor vitaliteit, haar enthousiasme, gezellige houding binnen het team en haar vermogen om anderen in beweging te brengen. En dat heeft ze gemerkt.

Haar nominatie voor Vitaalste Medewerker van 2024, werd breed gedragen.

Ingrid: “Overal werd campagne gevoerd – van het koffieapparaat tot in de app van het Groothandelsgebouw. Ik kreeg zo veel positieve reacties, echt ontroerend.”

Ze onderstrepen wat collega’s al wisten: Ingrid is een bron van vitaliteit.

In 2025 start ze met de opleiding tot vitaloog, vastberaden om haar kennis en ervaring te delen.

Ingrids tip aan ons: “Leef je mooiste leven. Vandaag is vandaag.”

Ingrid ontvangt een energieke en vitale training naar keuze voor 12 collega’s én natuurlijk de Vitaalste Medewerker Award! Meer over de titel, de genomineerden en het initiatief lees je op: vitaalstemedewerker.nl

De bijzondere, muzikale reis van Iris Hond

Er zijn weinig artiesten die zo’n bijzondere reis volgen als Iris Hond. Met haar talent, pure passie voor muziek en diepgaande betrokkenheid bij sociale kwesties, heeft ze zich weten te onderscheiden als een internationale grootheid. En die reis begon al op jonge leeftijd: “Op mijn elfde maakte ik iets heel verdrietigs mee. Mijn vader leerde mij toen dat je elke emotie, ook dit verdriet, kunt omzetten in iets moois.” Direct schreef ze haar eerste stuk muziek. En dat doet Iris Hond nog steeds. In gesprek verkennen we haar toewijding aan dakloze mensen, haar persoonlijke reis als pianist en componist, en haar zoektocht naar betekenis.

De straat: de Iris Hond Foundation

Naast haar muzikale carrière is Iris Hond sterk betrokken bij sociale kwesties, in het bijzonder bij de zorg voor dakloze mensen. Dit komt voort uit haar overtuiging dat muziek de kracht heeft om levens te veranderen, ook voor degenen die in de marges van de samenleving leven. Vanuit ervaringen uit haar verleden heeft ze een stichting opgericht die zich richt op het bieden van muzikale workshops en optredens voor dakloze mensen, een project dat voor haar niet alleen een roeping, maar bovenal een noodzaak is.

Het project “Music for Shelter” biedt dakloze mensen de kans om muziek te ervaren en zelf te maken, waardoor ze niet alleen een moment van vreugde ervaren, maar ook een kans krijgen om even uit hun vaak harde realiteit te stappen. Wat Iris vooral benadrukt, is dat deze mensen niet gezien moeten worden als ‘daklozen’, maar als mensen die tijdelijk geen huis hebben. “Dakloos mens,” corrigeert ze steevast wanneer het woord ‘dakloze’ valt. Het stigma rondom dakloosheid in Nederland is geworteld in misverstanden en vooroordelen.

Iris: “Een mooi voorbeeld is mijn vader, die was voorheen heel sceptisch over mijn omgang met dakloze mensen. Toen ik eens in Den Haag bij een restaurant zat te eten met mijn vader zag ik buiten Bruce voorbijlopen, een dakloze man. Een kleine, oudere man, grijs baardje, lopend achter een karretje met vuilniszakken vol persoonlijke spullen; echt een typisch dakloos beeld. En het was heel erg koud die dag. Ik loop snel naar buiten met mijn sjaal, en gooi deze om Bruce heen. Maak even een klein praatje en zeg: kijk, dat is mijn vader. Bruce loopt dichter naar dat raam toe en kijkt mijn vader aan. Mijn vader kijkt Bruce recht in zijn ogen en begint echt gewoon spontaan te huilen. Weer binnen vroeg ik mijn vader wat er is. Hij zei: dat zijn de twee allerliefste ogen die ik ooit in mijn leven heb gezien. En vanaf dat moment komen mijn ouders naar elk kerstdiner van ‘Music for Shelter’, helpen ze mee, en lopen ze nooit meer achteloos langs een dakloos persoon. Hij maakte daar in één keer die switch van ‘dakloze’ naar mens.”

Tijdens dat jaarlijkse kerstdiner voor dak- en thuisloze mensen, dat ze samen met haar Iris Hond Foundation en zeker honderd vrijwilligers organiseert, ziet ze de impact van haar werk. Mensen voelen zich gezien, verbonden en zijn in contact met de maatschappij. Voor Iris draait het in dit contact om meer dan alleen hulp bieden; het gaat om het herstellen van menselijke waardigheid. Ze wil laten zien dat iedereen een steentje kan bijdragen, al is het maar door een gesprek aan te gaan met iemand op straat. Deze sociale betrokkenheid vormt een integraal onderdeel van wie Iris is, en het biedt haar de balans die ze nodig heeft naast haar muzikale carrière.

Iris: “Het is ook echt iets waarvan ik voel dat ik het moet doen. En doen wat goed voelt, daar word ik gelukkig van. Dat geeft me energie en een reden om te doen wat ik doe.”

De klank: muziek als ware taal

Iris Hond is meer dan een pianiste; ze is een componist, een verhalenverteller in klank. Een brug tussen verschillende muzikale werelden. Haar muziekcarrière begon al op jonge leeftijd, maar het was de tragische dood van een vriendinnetje toen ze elf was die haar ertoe bracht haar eerste stuk te componeren. Vanaf dat moment werd muziek haar eerste taal, een manier om gevoelens te uiten die met woorden niet te vatten waren.

De muziek van Iris is door de jaren heen geëvolueerd, maar één ding is constant gebleven: haar verlangen om de diepste, puurste vorm van zichzelf te laten horen in haar werk. Op ‘Dear World’, creëerde ze nieuw repertoire voor klassieke musici.

Geen repertoire dat je zomaar speelt, maar waar je ook als geschoold musicus echt op moet studeren. Op ‘Home’ schreef ze muzikale brieven als antwoord op het levensverhaal van anderen. Met haar nieuwste werk ‘Dust Awakened by Dawn’ keert ze terug naar de essentie, “de expositie van mijn ziel”, zoals ze zelf zegt.

Wat dit proces bijzonder maakt, is haar dagelijkse routine van vroeg opstaan en achter de vleugel plaatsnemen, vaak nog voordat ze haar lenzen heeft ingedaan of haar tanden heeft gepoetst. Deze ongefilterde muzikale dromen en gevoelens noteert Iris in haar ‘muzikale dagboek’, inclusief de teksten die ze in krijt op haar vleugel schrijft. Deze primaire klanken vormen de basis van haar nieuwste composities. Dit dagboek, dat eerst uitsluitend voor persoonlijk gebruik bedoeld was, werd uiteindelijk het fundament van haar nieuwste album.

De muziek op dit album – haar dagboek in klank – is introspectief, rustig en minimalistisch. “Nog nooit zo weinig noten opgenomen, met zoveel stilte ertussen.” Ook deze composities zijn een reflectie van de melancholie en romantiek die altijd in Iris’ werk aanwezig zijn. Ze voelt zich aangetrokken tot de melancholische kant van het leven.

Voor Iris is muziek haar ware taal, haar puurste vorm om zich uit te drukken en om te ontdekken wie ze is en wat ze werkelijk voelt. Iris: “Wat ik zie en voel, geef ik in muziek weer, dat is mijn natuur. Als ik geen piano bij de hand heb schrijf ik gedichten of schilder ik. Maar voor mij is de eerste taal muziek. Daarin druk ik mij het beste uit. Dus ook voor alles wat ik voel.”

De droom: impact maken met al haar werk

Iris Hond heeft zichzelf nooit gezien als een traditionele concertpianist. Hoewel ze in prestigieuze zalen heeft gespeeld, zoals het Concertgebouw, is het creëren van muziek altijd haar grootste passie geweest. Voor haar gaat het niet meer zo om technische perfectie, veel meer om het overbrengen van de emotie, van haar waarheid. Dit geldt niet alleen voor haar composities, maar ook voor haar benadering van het leven in het algemeen.

De weg naar zelfexpressie is voor haar een continue zoektocht naar balans en diepgang. Ze heeft geleerd om los te laten, zowel in haar muziek als in haar leven. Een van de lessen die ze in haar carrière heeft geleerd, is dat voorbereiding cruciaal is. Tijdens haar concerten zorgt ze ervoor dat ze goed voorbereid is, zodat ze op de dag zelf ontspannen kan spelen en echt van het moment kan genieten.

Iris: “Vanaf het moment dat ik opsta, ga ik het heel gezellig maken voor mezelf. En ik zorg dat ik een hele leuke dag heb. Zodat als het echt allemaal misgaat, ik in ieder geval kan zeggen dat ik toch nog een heel leuke dag heb gehad.”

In haar werk als musicus en daarbuiten heeft Iris de afgelopen jaren veel tijd besteed aan zelfreflectie en zelfbewustzijn. Ze heeft geleerd om te luisteren naar haar lichaam en geest, iets wat ze ook toepast op haar voeding. “Nou, ik heb het geluk dat ik heel erg van gezond eten houd, groenten en gewoon vis of een beetje kip en alles biologisch, sowieso. Ik probeer goed te luisteren naar wat mijn lichaam nodig heeft. En dat is ook soms een zak chips, ‘s avonds. Als ik tour heb ik dat echt nodig.“

Naast luisteren naar wat ze nodig heeft, probeert Iris sowieso altijd te doen wat goed voelt voor haar ziel en lichaam. Ze gelooft dat van goed luisteren je heel veel leert over wie je ten diepste bent. Deze filosofie past ze toe in al haar bezigheden.

Uitgeluisterd raak je nooit, dus is de vraag: waar wil Iris nog naartoe? Hoewel ze veel heeft bereikt, blijft ze altijd op zoek naar nieuwe manieren om zichzelf uit te dagen en te ontwikkelen. Haar dromen gaan niet over spelen in beroemde zalen of samenwerken met grote orkesten. Ze gaan vooral over het creëren van iets nieuws, iets authentieks. Ze wil een bijdrage leveren aan de wereld van de neoklassieke muziek door iets nieuws te brengen dat onderscheidend is en tegelijkertijd toegankelijk voor iedereen.

Doen wat goed voelt geeft me energie en een reden om te doen wat ik doe.

“Live moet mijn muziek niet meditatief zijn, maar spannend!”

De straat, de klank, de droom

Wat Iris Hond zo bijzonder maakt, is de manier waarop ze de verschillende aspecten van haar leven en werk met elkaar weet te verbinden. Haar toewijding aan dakloze mensen via haar stichting, haar persoonlijke muzikale reis en haar zoektocht naar authentieke zelfexpressie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, uitgedrukt in haar muziek.

De straat, met al haar rauwe realiteit, biedt haar de menselijke connectie die ze nodig heeft om geïnspireerd te blijven. De klank, haar muziek, is haar taal om haar emoties en ervaringen te verwerken en te delen. De droom gaat over het maken van een betekenisvolle impact, met zowel in haar muziek als in haar sociale betrokkenheid.

Iris Hond is een artieste die leeft in de nuances van het leven, die weigert om simpelweg te kiezen tussen licht en donker, tussen vreugde en verdriet. Ze omarmt beide kanten, en dat is precies wat haar muziek zo bijzonder maakt. In haar werk hoor je deze cadans van de straat, de klank en de droom verweven in elke noot die ze speelt.

• Meer over de muziek en de speeldata: irishond.nl.
• Meer over de Iris Hond Foundation vind je op irishondfoundation.nl.

In oktober ’25 verschijnt een autobiografie, Iris haar verhaal opgetekend aan de hand van bijzondere ontmoetingen, levenslessen en ervaringen.

Word werkgelukkig

Werkgelukkig, dat wil je toch zijn! Maar wat is werkgeluk nu eigenlijk en hoe bereik je het? We spraken met Dajo De Prins, expert op dit gebied. Zijn interesse in werkgeluk ontstond in de politieke arena, waar hij ervan overtuigd raakte dat politici zich zouden moeten richten op het vergroten van het geluk van iedere burger. Dajo neemt je mee in zijn theorie over de vier dimensies van werkgeluk en hoe zowel individuen als organisaties hier invloed op kunnen uitoefenen.

Wat is werkgeluk?

“Werkgeluk is een misleidend woord, omdat het suggereert dat het een permanente staat van geluk is die iedereen kan bereiken. Jezelf de hele tijd goed voelen en nooit slecht, dat bestaat niet.”

Werkgeluk is niet per definitie iets dat je eenvoudig kunt vinden of vasthouden. Het is eerder een succesvolle combinatie van factoren, een evenwicht waarin verschillende aspecten van werken samenkomen. Om werkgeluk te definiëren, onderscheidt Dajo vier dimensies; de basis voor duurzaam geluk op de werkvloer.

De vier dimensies van werkgeluk

1. Tevredenheid; ben je oké met je situatie zoals hij nu is? In de context van werk betekent dit dat je van een afstandje kunt kijken naar je baan en kunt concluderen dat deze voldoet aan de basisbehoeften. De ‘vakbondseisen’ zeg maar, zoals voldoende salaris om je rekeningen te kunnen betalen, een gezonde werk-privécadans en respect op de werkvloer. Het is de grond onder je werkgeluk: zonder tevredenheid valt je geluk al snel om.

2. Werkplezier; de mate waarin je positieve emoties ervaart tijdens je werk. Dajo stelt dat werk niet altijd leuk is. En dat is prima. ‘Work is no Tomorrowland’ oftewel, werk hoeft geen feest te zijn. Sterker nog, ben je minimaal 2/3 positief en maximaal 1/3 negatief, dan heb je een realistische en acceptabele cadans te pakken in je werk. Een klein deel aan negatieve emoties kan je zelfs helpen om je werkplezier op lange termijn te verhogen. Spanning voor een presentatie of ‘gezonde’ stress voor naderende deadlines, zorgen ervoor dat je productiever kunt werken en je doelen bereikt. Het overwinnen van angsten en moeilijke momenten levert achteraf vaak een positief en voldaan gevoel op.

3. Gedrevenheid; jouw betrokkenheid en toewijding aan je werk. Engagement ontstaat wanneer je baan uitdagend en betekenisvol voor je is. Werk waardoor je persoonlijk kunt groeien en waarmee je je doelen kunt bereiken. Mensen die betrokken en toegewijd zijn, voelen zich vitaal. Het brengt je in beweging. Of die beweging klimmen op de ladder is of groeien als mens, dat hangt af van wat jij belangrijk vindt.

4. Zingeving; het gevoel dat je bijdraagt aan iets groters, zelfs zonder direct persoonlijk geluk te ervaren. Het gevoel dat je er anderen mee helpt of de wereld een stukje beter maakt. Belangrijk is te onderzoeken waarom je werkt en in hoeverre jouw ‘waarom’ aansluit bij de missie van je organisatie. Bedenk ook wat jouw behoeften zijn: wat ontbreekt, wat geeft voldoening en hoe kun je dit in je werk vertalen en toepassen? Voor de meeste mensen is dit essentieel voor werkgeluk.

Hoe bereik je werkgeluk als individu?

“Wanneer jij jezelf op elk van de vier dimensies een 7 of hoger kunt geven, dan mag je jezelf werkgelukkig noemen.”

Werkgeluk is volgens Dajo geen constante staat van euforie, maar een balans tussen de vier dimensies. Het bereiken van werkgeluk is een proces dat begint met zelfkennis. Sta regelmatig stil bij wat voor jou belangrijk is. Dajo benadrukt dat dit voor iedereen anders is: “Werkgeluk is uniek voor jou. Laat je niet afleiden door de dromen of ambities van anderen. Het is goed om je eigen weg te volgen en in kaart te brengen welke dimensies voor jou van belang zijn.”

Accepteer ook dat je niet per se geluk hoeft te vinden in alle vier de pijlers. Misschien vind jij werkplezier en tevredenheid belangrijk, maar heb je minder behoefte aan zingeving of gedrevenheid. Dat is helemaal prima, zolang het aansluit bij wie jij bent en wat jij zoekt in je werk.

Hoe bied je werkgeluk als organisatie?

Ook voor organisaties is werkgeluk belangrijk. Een gelukkige medewerker is productiever, blijft langer in dienst en draagt bij aan een positief werkklimaat. Maar hoe draag je als organisatie bij aan het werkgeluk van je medewerkers?

Weet je eenmaal waar je geluk lekt? Dan kun je met passende maatregelen het lek gaan dichten. De oplossingen die je als organisatie kunt bieden, zijn per dimensie verschillend. Zo kan een loonsverhoging of een betere werk-privébalans bijdragen aan meer tevredenheid, terwijl meer pauzes of leuke teamactiviteiten het werkplezier vergroten. Gedrevenheid kan gestimuleerd worden door uitdagender werk te bieden of functies meer toe te spitsen op iemands ambities. Meer zingeving kun je bereiken door je medewerkers te laten zien waarom de organisatie niet zonder hen kan.

Het belangrijkste is dat een organisatie de verbeterpunten kent en gericht actie onderneemt. Dajo: “Plak niet zomaar pleisters, maar zorg samen voor een duurzame oplossing.”

Daarnaast helpt het om leidinggevenden bekend te maken met de vier dimensies. De functie van een leidinggevende is enorm veranderd in de afgelopen jaren. Er wordt niet alleen verwacht dat zij goed zijn in hun vak, maar ook dat ze mensenkennis hebben. De vier dimensies kunnen een manager helpen om de individuele profielen binnen een team te achterhalen en gerichter hulp te bieden aan medewerkers. Op deze manier maak je jouw leidinggevenden tot vitaal leiders en de frontsoldaten voor het werkgeluk in je organisatie.

Waar lekt mijn geluk?

Dajo stelt dat het essentieel is om ook als werkgever een analyse te maken op de vier dimensies van werkgeluk. Dit kun je doen door een enquête op te stellen met vragen over specifieke onderwerpen uit alle dimensies. Dit helpt je om te achterhalen waar in de organisatie het geluk ‘lekt’, oftewel, waar er ruimte voor verbetering is. Meten is weten, doe vooral geen aannames.

Dajo De Prins is werkgelukkig als universitair docent Grondwettelijk Recht in Utrecht. Hij wisselde in zijn carrière geregeld van richting en leerde tijdens dit proces veel over zichzelf en over wat hij belangrijk vindt in zijn werk. Als auteur van Werkgeluk (2022) en co-auteur van Werken aan werkgeluk (2024) biedt hij je inzichten en praktische tips, omdat werkgeluk meer aandacht verdient in deze tijd.

Wanneer jij jezelf op alle dimensies een 7 of hoger kunt geven, mag je jezelf werkgelukkig noemen.

Werkgelukkig word je samen

Werkgeluk is geen eenrichtingsverkeer. Het is aan elke medewerker en een organisatie om zich actief in te zetten voor werkgeluk. Een organisatie kan niet in haar eentje het geluk van haar medewerkers garanderen, net zoals een individu werkt aan diens geluk en niet afhankelijk is van de organisatie om werkgelukkig te zijn.

“Werkgeluk is een samenwerking, dus ga met elkaar in gesprek.”

Hoe sta ik ervoor?

In periodes van verandering – zoals een nieuwe levensfase, of simpelweg ouder worden – kunnen je prioriteiten veranderen. Plan daarom ieder half jaar een moment voor zelfreflectie in je agenda. Dit kun je alleen doen, maar ook samen met je partner, een vriend of je werkgever. Ga ervoor zitten, pak je notities erbij en schrijf op welke dimensies voor jou belangrijk zijn en hoe je baan daarbij aansluit.

Ben je benieuwd naar Dajo’s oplossingen voor een werkgelukkig team? Check dan How’s Work? via de QR.

Rustmomenten. Veel Nederlanders zijn ernaar op zoek. Zo ook yogadocente Lida Dekker. Zij vindt innerlijke kalmte in meditatie: een reis van chaos naar overzicht en van hectiek naar harmonie. Ingewikkeld? Dat hoeft het zeker niet te zijn! Lida deelt een aantal simpele tips. Dus: ontspan adem in en uit en ontdek de kracht van meditatie.

WAAROM MEDITEREN?

Omdat het je geest en lichaam de kans geeft om te herstellen van alle indrukken. Van de constante stroom aan geluiden beelden geuren en gevoelens die je ervaart; ook wel prikkels genoemd. We zijn er zó aan gewend dat rust en stilte vaak ongemakkelijk voelen. Kleine ontspanmomentjes kunnen je helpen fysiek en mentaal weer op te laden. Start vooral klein: begin met vijf minuten. Kost je minder tijd dan pasta koken en levert je meer op dan een Netflix-serie bingen.

AAN DE SLAG

Vijf minuten meditatie in vijf stappen.

1. Zoek een plek waar je niet gestoord kunt worden. Een plek zonder telefoon televisie of huisdier. Die laatste kun je vijf minuten later weer knuffelen!
2. Ga op een stoel zitten met je wervelkolom rechtop je handen comfortabel op je schoot en je voeten stevig op de grond. Bij mediteren denk je al snel aan de lotushouding op een yogamat maar die komt later wel; start vooral in een comfortabele houding.
3. Zet een timer aan sluit je ogen en ontspan je schouders en gezicht. Nu gaat het beginnen. Je geest zal je mogelijk vertellen: ‘Hé dit is niet de bedoeling. We moeten nog boodschappen doen pakketten ophalen en meer’. Hier biedt stap vier uitkomst.
4. Focus op je ademhaling bijvoorbeeld door bij elke uitademing het woord ‘één’ in gedachte te noemen. Dit woord fungeert dan als een mantra: een woord dat jij zelf betekenis geeft en dat jou in een meditatieve flow brengt. Probeer niets te sturen of veranderen; voel je adem. Raak je afgeleid? Heel normaal. Merk het op en ga weer terug naar je adem.
5. Voilà de timer gaat en je bent weer helemaal klaar voor de dag.

mantra

[man-trah] een herhaalde meditatiespreuk die de geest helpt om afleidende gedachten te verminderen. Komt van de woorden ‘manas’ (geest) en ‘tra’ (bevrijding).

KLAAR VOOR MEER?

Breid geleidelijk uit bijvoorbeeld naar 7 of zelfs 10 minuten. Of probeer een week lang te mediteren. Bevalt het goed? Plak er dan nog een week aan vast. En houd het vooral behapbaar: wees lief voor jezelf en gun jezelf de tijd.

Ben je klaar voor nieuwe gewoontes? Lees dan zeker ook het artikel over micro habits op pagina 66. Klein beginnen en volhouden is groot winnen!

LIDA DEKKER

12 jaar geleden startte Lida Dekker met yoga: dé manier om rust te ervaren in haar drukke leven. Al snel volgde ze de opleiding tot docente en startte ze een yogaschool. De stiltes die ze tijdens haar lessen tegenkwam, hielpen haar om meditatie en ademwerk verder te ontdekken. Nu helpt ze anderen om dat ook te doen.

Hoe een kantoorpand hypermodern en vitaal wordt

Een architect een engineer en een Feng Shui Master zitten samen in een bouwkeet … Wat klinkt als het begin van een grap is de start van een unieke samenwerking aan een duurzaam renovatieproject. Het gebouw in kwestie is het energieneutrale circulaire én vitale ‘Gebouw vol Energie’. Twee kantoorpanden met elkaar verbonden door een gemeenschappelijke duurzame nieuwbouw met in het midden een kristal.

VERBONDEN DOOR EEN VIBE

Dit eigentijdse kantoor van technisch dienstverlener Koninklijke Kuijpers in ’s-Hertogenbosch werd in 2023 officieel geopend. Niet met een druk op de knop of een lintje maar met een voor Kuijpers gecomponeerd muziekstuk voorafgegaan door een klankschaalceremonie. Deze ingebruikname was geheel in stijl met het gebouw de werking ervan en de gedachte erachter. Een pand met een ziel ingericht voor technici. Twee ogenschijnlijk verschillende werelden die samensmelten in de centrale hal energetisch gevoed door het kristal bij de entree. Verbonden door een vibe voelbaar van de voordeur tot de verre hoek. Een gedeelde energie bedoeld om iedereen; medewerkers klanten en gasten zich zo prettig en comfortabel mogelijk te laten voelen in deze werkomgeving.

EEN RENOVATIE VANUIT DE GEHELE ORGANISATIE

“Het was de ambitie van de gemeente ‘s-Hertogenbosch om tien panden in de regio energieneutraal te krijgen. En wij wilden vanuit ons vakgebied iets unieks doen met onze kantoorlocatie daar. De renovatie van wat ‘Gebouw vol Energie’ werd hebben we anders aangepakt. We stelden een team samen van mensen uit verschillende disciplines: facilitaire zaken communicatie HR directie en collega’s die er werken.

In dezelfde tijd was ik thuis aan het verbouwen en had daarvoor een Feng Shui adviseur in de arm. Dat beviel zo goed, dat ik hem heb voorgedragen om dat ook voor onze medewerkers op kantoor te doen. Het paste perfect in de filosofie van het plan als geheel.”

Aukje lobbyde intern met het bouwcomité voor toevoeging van dit energieke element. Met succes. De atypische samenwerking van bouwmeester, architect én Feng Shui Master was een feit. Niet iedereen was direct overtuigd om Feng Shui toe te passen, maar de bouwtechnische achtergrond van Aniel Ramjanam zorgde voor de juiste klik met de engineers.

Aniel is architect en Feng Shui Master en Geomantie-Landclearing Senior Tao Master. Deze zaken combineert hij in zijn werk aan ‘vitale gebouwen’. Hij is expert in energie borgen. Want als al het gebouw van steen en beton, ook door een gebouw stroomt energie. Feng Shui is er primair op gericht om de energiebanen zo te leiden dat we er meer profijt van hebben en ze iets toevoegen aan het pand en de gebruikers ervan. Dat we onze qi, onze vitale energie of levenskracht kunnen laten stromen. De mens in harmonie met z’n omgeving, de omgeving in harmonie met de natuur. Een gebouw biedt hiermee de voorwaarden waarin medewerkers zich prettig, veilig en geborgen voelen. Gezond zelfs.

VITALITEIT ALS MODERN UITGANGSPUNT

Een fijne plek als thuis vertalen naar de werkvloer is een vorm van vitaliteit die Kuijpers nastreeft in hun bedrijfsvoering en in de manier waarop ze met het vak bezig zijn. Aukje: “Dus ook over hoe we ook als werkgever onze mensen willen voorzien van plekken waar iedereen graag werkt, zichzelf kan ontwikkelen en echt zichzelf kan zijn. Wij willen gewoon goed voor mensen zorgen”.

LANDVITALISERING VOOR AARDSE ENERGIE

Het kristal in de hal verspreidt positieve energie vanuit de grond dankzij landvitalisering vanuit speciale Taoïstische technieken. Met een klankschaal worden positieve frequenties de grond in gestuurd. Op ceremoniële wijze worden geomantische* verschijnselen geneutraliseerd. Dit transformeert ze naar positieve energie waardoor zowel de grond als het gebouw dat erop staat een verhoogde vitaliteit krijgen haast vergelijkbaar met ongerepte oerbossen. Deze natuurlijke energie heeft merkbaar positieve effecten op bewoners en gebouwgebruikers in dit geval dus op de medewerkers van Kuijpers.

In plaats van een eerstesteenlegging is er op het diepste punt bij de bouw van het Gebouw vol Energie en marmeren plaat met een ‘flower of life’ mandala in de grond geplaatst als hartpunt om de positieve energie vast te houden. Boven deze plaat is het kristal in de hal geplaatst een fysiek hartpunt bestaande uit een boomstam met een bergkristal dat via een koperen kabel verbonden is met de hartplaat in de grond. Het bergkristal fungeert als zender en verspreidt de positieve energie door het hele gebouw.

* De negatieve ankerpunten die door de eeuwen heen op een plek zijn ontstaan door bijvoorbeeld menselijke conflicten of aardse breuklijnen.

En op het gebied van ‘goed zorgen’ is veel veranderd. Honderd jaar geleden was dit het wekelijkse envelopje met loon en vervolgens arbeidsomstandigheden, pensioenvoorzieningen, verzekeringen, een auto van de zaak. De laatste jaren is daar vitaliteit bijgekomen. Het was altijd al belangrijk, maar werd eerder niet zo benoemd.”

Bij Kuijpers maakte Sabine Steinmann na vijftien jaar facilitaire zaken de stap naar vitaliteit. Inmiddels is ze als vitaloog dagelijks bezig met het welzijn en werkplezier van haar collega’s. Ook zij werd betrokken in het renovatietraject. Vitaliteit is dus een integraal onderdeel van het pand. Aukje: “Het pand is daarin een exponent van het vitalogische werk en het vitaal leiderschap dat zij overbracht op de directie. Met Sabine voorop hebben we al veel verschillende dingen gedaan, van voedingsadvies tot de jaarlijkse vitaliteitsweek. Ook is het belangrijk dat je een plek hebt die rust geeft. Er zijn talloze kantoren die stress veroorzaken. Aangezien wij werken aan gebouwen, zien we het als onze verantwoordelijkheid om dat aan te pakken. We hebben bij deze renovatie dus alles toegepast om de meest gunstige voorwaarden te scheppen voor een moderne, duurzame en energieke werkplek.”

EEN GEBOUW VAN DE TIJD

“In dat opzicht is het ‘Gebouw vol Energie’ tevens een prachtig exponent van deze tijd. Vóór mijn tijd hadden we bij de aanpak van onze kantoren met de ultieme plek te maken van dát moment. In Helmond was dat een kwart eeuw geleden bijvoorbeeld de eerste warmte-koudeopslaginstallatie van Nederland. Nu is het dít gebouw, op dít moment. Naast de technische elementen hebben we er meer dan ooit vitale elementen aan toegevoegd. Zo is naast het kristal in de hal veel natuur binnengehaald. Het werkt stressverlagend wanneer 30% van je blikveld bestaat uit natuur en natuurlijke materialen. Groen loont in een pand. Zo hebben we hier een gevel die volledig bekleed is met planten die bovendien in de zomer als natuurlijke isolator en warmtefilter fungeert. Dat is naast de energie voelbaar in het gebouw.”

IK KAN HIER GOED AARDEN

“Iedereen werkt hier ook graag. Zelfs vanuit andere locaties horen we dat terug. Veel mensen kunnen het niet precies duiden maar het wordt ervaren als een fijne plek. Dat zit in de indeling van de ruimtes het kleurgebruik de aankleding de dynamiek het feit dat je hier veel collega’s ziet. En het zit zeker ook in het energetische stuk. Veelgehoorde uitspraak hier is “ik kan hier goed aarden” dat zeg je natuurlijk niet zomaar. Niet iedereen benoemt het zo maar het wordt door veel mensen zo ervaren.”

WAT BRENGT DE WERKPLEK VAN DE TOEKOMST?

“Het lijkt me mooi om dit mee te nemen in de toekomst. Dit gebouw heeft sowieso iets in gang gezet over hoe we kijken naar gebouwen en ons werk. Zo hebben we hier als technologisch verduurzamer gekozen voor minder installaties. En daar gaan we op doorontwikkelen. Het gebouw is Paris proof ready en modulair. Het verbindingshart is remontabel met hergebruik van materialen. Gemaakt voor de toekomst. Daarnaast heb je het energie-element voor mensen. En het derde element wordt biodiversiteit en het natuurinclusief maken van gebouwen. Eén met de omgeving dus. Ik zou het heel tof vinden als al deze aspecten straks standaard worden meegenomen in elke werkplek.”

AUKJE IN HET KORT

Aukje Kuypers (1978), is algemeen directeur van technisch dienstverlener Kuijpers. Ze is de vierde generatie van het inmiddels meer dan 100 jaar oude familiebedrijf. Ze studeerde economie en bedrijfskunde. In 2018 werd Aukje uitgeroepen tot Zakenvrouw van het Jaar, in 2019 tot Bouwvrouw van het Jaar.

Aukje: “Maar ik ben geen zakenvrouw pur sang. Ik ben een echte alfa en als mens en manager een verbinder, niet gehinderd door enige technische kennis. En dat past goed in de samenwerking van installateur en technisch dienstverlener.

Gianni Romme. Hij schaatste de geschiedenisboeken in met zijn prestaties als topsporter en coach. Een carrière met glansrijke successen én diepe teleurstellingen. Juist de combinatie tussen pieken en dalen gaf zijn carrière glans. Het bracht hem groei en waardevolle loopbaanlessen. Daarvan deelt hij er vijf.

1. STA JEZELF TOE OM TE WINNEN ÉN VERLIEZEN

“In 1996 schaatste ik in de Nederlandse kernploeg aan het internationale front. Ik mocht veel wereldkampioenschappen schaatsen en prijzen winnen. Met de nadruk op mocht want ik voelde me uitverkoren. Veel sporters werken hard om dit te bereiken hoe mooi als het dan lukt? Na mijn grote successen volgden ook teleurstellingen. Een jaar nadat ik goud won tijdens de Olympische Spelen eindigde ik als laatste bij een Worldcup. Iets dat de wereld – en vooral de media – zeker niet ontging. Mijn successen hadden de lat hoger gelegd. Zowel bij mezelf als het publiek en de mensen die in mij investeerden. Het gevoel dat ik móest winnen maakte het moeilijker om te presteren.”

2 .HEB GEDULD OP JE PAD NAAR LANGDURIG SUCCES

“Van nature ben ik een echte aanvaller. Als ik een doel heb zet ik alles opzij om dit zo snel mogelijk te bereiken. Met de tijd leerde ik geduld te hebben. Om rond mijn denkbeeldige rotonde te rijden voordat ik een afslag neem. En om af en toe terug te keren voor een andere afslag. In zowel de topsport als het zakenleven zijn we geneigd om snel door te pakken te streven naar meer en onszelf weinig rust te gunnen. Achteraf had ik dit na mijn successen best even mogen doen: opladen en reflecteren. Het hoeft niet allemaal meteen. Een mooi voorbeeld daarvan vind ik de carrière van Kjeld Nuis. Op 21-jarige leeftijd was hij al een enorm bekend talent. Hij miste twee keer de spelen ging pas later écht scoren en behaalde alsnog grote successen.”

AMBITIE IS MOOI, MAAR GEEFT OOK DRUK. ALS JE DE ALLERBESTE WIL ZIJN, MOET JE VEEL DOEN EN LATEN OM BOVEN HET MAAIVELD UIT TE KOMEN.

3. ZORG DAT JE IETS HEBT OM NAARTOE TE WERKEN

“Fysiek had ik tijdens mijn carrière geluk: ik was altijd goed in vorm en had zelden blessures. Mijn uitdaging lag op het mentale vlak. Zeker toen ik mijn doelen behaald had was het moeilijk om te blijven presteren. Ik werkte al mijn hele leven naar iets toe; nu was ik daar. En dan? Weer winnen? Klinkt simpel maar dat was het zeker niet. Ik belandde in een donkere periode. Een periode met veel verwachtingen maar minder zingeving. Mijn intrinsieke motivatie veranderde en ik had te maken met hoge verwachtingen van buitenaf. Dit haalde het plezier regelmatig weg. Gelukkig besloot ik op tijd om te stoppen. Best een opluchting: ik ‘hoefde’ niet meer. Vervolgens vond ik een nieuwe uitdaging in het coachen van talenten. Iets dat me veel energie gaf!”

4. STEL JE ALS COACH OF MANAGER AF EN TOE ‘LUI’ OP

“Ik verwachtte dat de talenten zich net zo zouden inzetten als ik zelf deed tijdens mijn carrière. Al snel merkte ik dat het knelde. Mijn manier was niet die van hen. In mijn enthousiasme gaf ik schaatsers geen ruimte dat bleek ook tijdens een training die ik volgde bij het NOC*NSF. Stop stop stop zei de trainer tijdens een casus. Kijk eens hoe je zit. Ik leunde naar voren in een soort van aanvalshouding. Degene tegenover me deinsde daardoor naar achteren. Ik mocht luier worden: de sporter centraal stellen meer luisteren en veel vragen stellen. Ook in mijn rol als manager komt deze instelling goed van pas. Zodra mensen geloven in wat ze doen komt hun ambitie en levenskracht los. Als ik een plan heb peil ik eerst of er draagkracht voor is. Zo niet dan heeft het geen nut om het door te zetten.”

5. DURF KEUZES TE MAKEN (EN DAAROP TERUG TE KOMEN)

“Van schaatser naar coach en van coach naar manager … grote keuzes. Het vergt lef om een ander pad te kiezen maar kan je zóveel brengen. Voel je dat de energie bij je vandaan stroomt? Verander dan van rol omgeving of schema. En durf je daarop te focussen. We worden steeds vitaler oud en hebben een lang leven voor ons. Hoe fijn als we dit invullen zoals we zelf willen! Sinds we via social media alles van elkaar zien merk ik dat – vooral jongeren – op alle vlakken willen scoren. Meer mogelijkheden maken ons uiteindelijk vaak minder gelukkig. Zelf koos ik voor topsport waardoor mijn sociale leven op een lager pitje stond. Prima je kunt niet alles met volle inzet doen en ik kijk er tevreden op terug. Ben je niet tevreden? Ga dan terug naar jouw ‘rotonde’ en neem een andere afslag.”

GIANNI ROMME IN EEN NOTENDOP:

• Verbrak wereldrecords op de langste afstanden van het langebaanschaatsen.
• Won meerdere medailles op de Olympische Spelen.
• Begon zijn carrière als Internationaal schaatscoach in 2006.
• Met zijn 50 jaar zegt hij: “klinkt misschien oud, maar voelt niet zo.”
• Stuurt nu de boel aan bij een schaatsbaan in Breda.

Amplitie is de blik waarmee je kijkt. Een werkwijze voor het management van je organisatie met een focus op wat er al is en waar je meer van wilt. Amplitie staat niet op zichzelf. Het is onderdeel van een totaalaanpak waarin curatie preventie en amplitie in balans zijn. Waar curatie zich richt op (het oplossen van) een probleem en preventie op (het afdekken van) een risico richt amplitie zich op het versterken en verbeteren van wat er al goed gaat. Zo zet je optimaal in op de verbetering van wat er al is voor iedereen. Win-win.

Minnen én plussen

Heel simpel gezegd; je kunt bij alles wat er in je organisatie gebeurt kijken naar wat er misgaat en wat er wel goed gaat. Donker of licht. Door een amplitieve bril kijk je altijd in het licht. Daarmee ontken je niet wat er mogelijk misgaat allerminst. Door met elkaar kritisch te kijken naar wat er beter kan en wat er al goed gaat ontstaat er een goede balans tussen minnen en plussen. Onder de streep is de zwaarte van de zaken die (nog) niet goed gaan dan minder zwaar. Die mindset is positief energiek en met plezier gedragen verantwoordelijkheid. Dit helpt je samen vooruit.

“JE BENT NIETS AAN HET FIXEN, JE BENT DUURZAAM AAN HET FACILITEREN.”

Hoe werkt amplitie in de praktijk?

Het voorwerk voor een amplitieve aanpak vraagt meer gelaagdheid. Samen beantwoord je de vragen: Wat willen we? Waar staan we? Wat hebben we nodig? Wat is er al? In het gunstigste geval start je op individueel niveau om interventies en adviezen zo gericht mogelijk voor de hele organisatie in te zetten. Zo creëer je maximaal draagvlak en zijn de opbrengsten uit interventies kwalitatiever en duurzamer.

Stineke: “Binnen de managementlaag van een grote organisatie heerst een vergadercultuur. Toch was er behoefte aan verbinding want de collega’s zien elkaar veel maar spreken elkaar enkel over zaken of onder druk. Als oplossing werd er door een leidinggevende een heisessie ingeschoten. Leuk idee maar het paste lang niet in ieders agenda. Ze staken de koppen bij elkaar na een zoveelste vergadering en besloten samen om elke maandag gezellig met elkaar te lunchen. Zo ontstond er tot ieders plezier naast de vergaderingen ook een informeel contactmoment dat tot op heden vaste prik is voor deze collega’s.”

Amplitie is duurzaam faciliteren

Het is de afgelopen jaren in HR-land wel duidelijk geworden dat het nuttig en effectief is om interventies en delen van het werkgeverschap amplitief in te zetten of aan te pakken. Dat zegt ook amplitie-deskundige en vitaliteitsadviseur Stineke Nanninga: ”Je bent niets aan het fixen je bent duurzaam aan het faciliteren. Je maakt er verbetering en versterking mee mogelijk gedragen vanuit het hele team. Op de langere termijn werk je aan de vitaliteit van je bedrijf of organisatie.”

Amplitie is een werkwoord

“Een goede inbedding van amplitie kost je enige inspanning. Het is geen quick fix. Amplitie is vrij lastig in bestaande resultaatgerichte kpi’s te vatten het zit veel meer in gedrag. Er is geen standaard aanpak of werkwijze en het is een ongoing proces. Het vergt echt een andere mindset dan we doorgaans gewend zijn.”

We zijn zo gewend om te denken in oplossingen dat we vaak vergeten dat niet iedereen hetzelfde denkt of vindt. De oplossing moet aansluiten bij iedereen. Zet daarom eerst een stap terug en neem even de tijd om met elkaar naar het probleem en de wensen te kijken. Voor amplitie geldt:

• De besluitvorming is voor iedereen, dus ook iedereen wordt erin gehoord.
• Er is in de aanpak een goede balans tussen amplitie, curatie en preventie.
• Maak (en houd) het actief; amplitie is een werkwijze, geen vaststaand besluit.
• Er is geen standaardoplossing, amplitieve interventies verschillen per team, standaard op maat.

Stineke: “Zie het als een APK voor je gehele wagenpark ineens. Je kijkt naar wat het doet, wat er gerepareerd moet worden en wat er aan opties en functionaliteiten gewenst is of verbeterd kan worden. Dat bespreek je met elkaar en op basis daarvan neem je samen een vervolgstap.

VIJF TIPS VOOR EEN AMPLITIEVE (WERK)HOUDING

Net zoals vitaal leiderschap werkt ook een amplitieve mindset aanstekelijk. Jouw positieve houding en je zonnige blik op wat er goed gaat, zetten ook je collega’s op eenzelfde spoor:

• Ga met elkaar in gesprek, kijk naar hoe het gaat én waar jij meer van wilt.
• Zeg niet stug ‘dit willen we niet!’, maar stel de vraag ‘wat willen we wél?’
• Kies je woorden halfvol: werkdruk is werkenergie, werken wordt doen.
• Blijf positief kritisch, denk in oplossingen en houd vol: spread the smile.
• En natuurlijk, zie de zaken die aandacht behoeven, maar vier ook de successen met elkaar.

Stineke: “Dit helpt je een mooie aanzet te doen om op amplitieve wijze te werk te gaan en met je collega’s samen te kijken naar al het goede wat je met elkaar al doet.”

Versterk en verbeter wat al goed gaat!

Amplitief vitaliteitsonderzoek

Amplitie en vitaliteit liggen in elkaars verlengde amplitie draagt immers in hoge mate bij aan de vitaliteit energie en het werkplezier van medewerkers. Beide zaken zijn dus ook heel goed te combineren zoals in een Amplitief Vitaliteits Onderzoek (AVO). Met dit onderzoek breng je de vitaliteit van medewerkers in kaart. Toegespitst op de vitaliteit van een organisatie betekent het dat curatief handelen vitaliteit herstelt preventief handelen vitaliteit behoudt en amplitief handelen de vitaliteit vergroot van al je medewerkers en daarmee van de organisatie als geheel. In een AVO ga je het gesprek aan over wat er goed gaat en hoe dit nóg meer kan bijdragen aan iemands werkzaamheden positiviteit en inzet. Je bespreekt de ongemakken en focust op de plussen. Je hoeft immers niet ziek te zijn om gezonder te worden. En je hoeft ook niet futloos te zijn om energieker te worden.

Doe jij dat wat voelt dat bij je past? Heb jij volop energie wanneer je thuiskomt van kantoor? Kost het je geen moeite om op te staan om dagelijks naar je werk te gaan? Wanneer je deze vragen zonder knipperen met ‘ja!’ kunt beantwoorden dan heb je het waanzinnig goed voor elkaar. Voor veel mensen is het antwoord op deze vragen wat minder snel gegeven.

Toch is dit voor iedereen bereikbaar. Wanneer jij weet wat jou zin geeft én wanneer je de keuze maakt om ervoor te gaan. In de rubriek ‘Wat geeft jou zin’ delen we inspirerende verhalen van mensen die de keuze hebben gemaakt en gevonden hebben waar ze naar zochten.

Gaiane Abrahamian helpt anderen

Ze coacht mensen om hun burn-out te boven te komen. Niet als psycholoog maar als ervaringsdeskundige. Ze startte haar praktijk Hart voor Burn-Out nadat ze weer stevig genoeg op haar benen stond om anderen op te kunnen vangen. En dat gaat haar goed af. Tijdens haar eigen burn-out in 2017 vond ze grotendeels op eigen kracht de weg terug. Waar die kracht vandaan komt? Dat verhaal start twintig jaar eerder in een roerig Armenië.

IK BEN GEVALLEN ÉN WEER OPGESTAAN; OM JOU OP TE VANGEN WANNEER JE VALT.

EEN ZELFGEKOZEN NIEUWE RICHTING

Gaiane: “Als tienermeisje van vijftien jaar vluchtte ik met mijn ouders eind 1997 naar Nederland. Met alle tegenzin die een onzekere puber in zich heeft. Ik was een stil en verlegen meisje en worstelde enorm met de vraag hoe ik hier in godsnaam een nieuw bestaan kon opbouwen. Er bestonden toen nog geen taalmaatjes en vluchteling gerelateerde adoptiegezinnen. We gingen van AZC naar AZC. Het enige dat ik gevoelsmatig kon doen, was de taal leren. Dat ging aardig. In AZC Harlingen hielp ik als tolk en werd ik voorgedragen om aan Kunstbende mee te doen met een zelfgeschreven verhaal. In het Nederlands! Ik durfde niet, maar deed het toch. En werd tweede.”

Uiteindelijk ging ik naar de HAVO in Nijmegen. Om mezelf te laten zien, hield ik spreekbeurten over Armenië. Het begrip wat ik daar mee sorteerde hielp me uit isolatie, zo kreeg ik mijn eerste Hollandse vrienden. Mijn ouders en ik kregen onze verblijfsvergunning. En toen kon ik studeren.

PIJN DIE LEIDDE TOT IETS MOOIS

Ik koos voor Management, Economie en Recht. Tegen het advies van mijn mentor in, zette ik door. Ik moest en zou het goed doen. Motivatie vond ik in de afwisseling van de opleiding en de verschillende werkvelden die deze opleiding me zou bieden. Emotioneel was het mijn walkman die me hielp, ik luisterde veel muziek. Maar m’n basis missen, dat verwerken en tegelijkertijd aan iets nieuws bouwen was zwaar. Uit eenzaamheid en nieuwsgierigheid zocht ik contact met Armeense jongeren hier. Zonder kennis en met veel steun, richtte ik de eerste jongerenstichting voor Armenen op in Nederland. Het werd een succes. De oude pijn leidde tot iets heel mooi nieuws.

EEN OORVERDOVENDE, MENTALE KLAP

Na mijn studie vond ik vrij snel een baan in het notariaat en daarna bij de overheid. Ik trouwde en werd moeder van twee kinderen. Ook dat bracht weer zorgen met zich mee. Alles bij elkaar de reden voor het ontwikkelen van fysieke chronische aandoeningen en uiteindelijk een oorverdovende, mentale klap: een zware burn-out met depressie en suïcidale gedachten.

GEVALLEN EN WEER OPGESTAAN

Met de wijsheid van verschillende therapieën, vond ik uiteindelijk zelf de laatste puzzelstukjes. En voelde me geroepen om daar iets mee te doen. Ik volgde opleidingen, zette mijn praktijk op, schreef een boek en deed onderzoek om de verborgen persoonlijke en maatschappelijke problematiek van een burn-out een stem te geven. Voor nog meer bewustwording, begrip en steun maakte ik er ook een documentairefilm over. En het opzetten van een stichting voor burn-out is mijn volgende droom.”

Marja van Ooststroom is Expert Duurzame Inzetbaarheid bij Eneco. Vanuit haar rol in het HR-team Employee Experience zet ze zich dagelijks actief in voor de duurzame inzetbaarheid en vitaliteit van haar 2.500 collega’s in heel Nederland. Hoe maak je beleid om al deze mensen binnen hun eigen vakgebied vitaal en veerkrachtig te houden? Vitalogie magazine kijkt binnen bij Eneco.

Marja: “Bij Eneco werkt een grote groep mensen met functies variërend van projectengineers en offshore storingsmonteurs tot traders en consumentenservicemedewerkers. Om een beeld te schetsen; voor onze honderden engineers en monteurs zijn veiligheid en fysieke gezondheid constante punten van aandacht. Terwijl bij onze customer services vooral de mentale werkdruk een factor is. Zeker in onrustige periodes zoals rondom de afgelopen energiecrisis.”

Ondanks alle verschillen zijn verzuimbeperking en duurzame inzetbaarheid voor alle medewerkers het doel. Vitaliteit is daar een essentieel onderdeel van. Om dit passend te maken nemen ze bij Eneco het welzijn per businessunit onder de loep. Hiermee creëren ze er niet alleen beleid op maat maar ook draagkracht en verbondenheid.

VITAAL EN VERBONDEN

Verbondenheid staat in zo’n grote organisatie hoog in het vaandel. Marja ondervond hiervan zelf het belang toen zij startte in haar functie vlak vóór de coronapandemie. “Al heel snel konden we niet meer naar kantoor. Bijna twee jaar lang werkten we met elkaar vanuit huis. Zonder fysieke samenwerking. Toen ik voor het eerst weer op kantoor was moest ik heroriënteren. Spannende eerste stapjes en dan vragen om de weg. Die ervaring heeft me geholpen om in te kunnen zien hoe dit voor mensen in re-integratietrajecten moet zijn. Erg nuttig.”

“Ook thuis is hierdoor dichterbij gekomen door hybride werken. Voor collega’s in kantoorfuncties hanteren we bij Eneco nu het 40-40-20-principe. Deze groep werkt 40% van de tijd op kantoor 40% thuis en de rest is zelf in te vullen. Men komt naar kantoor voor verbinding en om met elkaar samen te werken. Andere taken gaan mee naar huis. Dat biedt veel autonomie en is bovendien een slimme en groene keuze. De grote groep die kiest voor werken op kantoor kiest bewust voor effectieve aansluiting en verbinding.”

NIET EERDER WERD HET WOORD VITALITEIT ZO VAAK GENOEMD ALS IN 2022.

SAFETY & WELLBEING

HR richtte samen met de afdeling HSSEQ (Health Safety Security Environment & Quality) de werkgroep Safety & Wellbeing op met als voornaamste pijlers:

• Veiligheid; gericht op een veilige en gezonde werkplek fouten durven maken en feedback geven en vragen.
• Diversity & Inclusion; jezelf veilig voelen jezelf mogen zijn en mee mogen doen.
• Gezonde manier van werken; fysiek en mentaal inspanning en herstel en de omgang met elkaar.
• Vitaliteit; individueel gericht op energie leefstijl zingeving gezondheid en werk/privé balans.

WANNEER IS DE VITALE MISSIE GESLAAGD

“Persoonlijk vind ik het mooi dat welzijn zo’n voornaam speerpunt is. In een kort cyclische opzet. Niet alles ineens maar stapje voor stapje steeds iets verder de organisatie in. En het is mooi om te ontdekken dat het nu echt begint te leven.

Ons vitaliteitsbeleid is pas echt geslaagd wanneer alle medewerkers merken dat ze belangrijk zijn en wanneer praktisch alles bespreekbaar is. Wanneer mensen zelf de urgentie voelen om in beweging te komen zin hebben in hun werk en de energie hebben om er met elkaar de schouders onder te zetten elke dag opnieuw. En dat gun ik iedereen in de werk- en privésituatie.”

Marja Ooststroom begon haar carrière als volleybalster en studeerde af als diëtist. Haar werk in voeding vitaliteit en casemanagement wekte haar nieuwsgierigheid naar de spanning tussen werkplezier en verzuim. Zo kwam ze bij een arbodienst terecht en werkte vervolgens aan preventie en vitaliteitscoaching. Het vitale totaalplaatje van alle ervaringen vond ze bij Eneco.