De vitale generatie

WINKEL
Menu

Marleen van de Snepscheut

About Marleen van de Snepscheut

Posts by Marleen van de Snepscheut:

4--TYPHOON---LOBI-DA-BASI:-LIEFDE-IS-DE-BAAS

Typhoon – Lobi da Basi: liefde is de baas

Lobi da Basi: liefde is de baas

Glenn de Randamie over Typhoon en de zoektocht naar Glenn

Glenn de Randamie is rapper, zanger en schrijver. Je kent ‘m als de hiphop-artiest Typhoon. Live op het podium een van Nederlands meest opzwepende muzikale wervelwinden, naast het podium een aimabel en bescheiden mens. Twee energieën in één man. Zijn verhaal is een inspirerende kijk op wat het betekent om te groeien als muzikant en mens, met alle ups en downs. Een nieuwsgierige strijder die zijn enorme energie leerde verdelen en groeide van Glenn tot Typhoon en van Typhoon weer tot Glenn.

“Ik wil alles aan de muziek geven. En voor de muziek geven. Door de muziek heen geven. Ik wil de muziek eren. Ik wil het leven eren. De liefde eren. God eren. Ik wil ons eren. Dat maakt dat ik alles geef op het podium.”

Een kind van liefde en licht

Typhoon omschrijft zichzelf niet alleen als muzikant, maar ook als ‘kind van de liefde’ en ‘kind van God’. Dit gaat verder dan een religieuze overtuiging, het is een weerspiegeling van zijn kern: vanuit vertrouwen steeds weer opnieuw beginnen en de wereld met een frisse blik bekijken. Het is deze nieuwsgierige ‘dialoog met de dag’ die verweven is in zijn muziek en optredens. Zijn ADHD-karaktereigenschappen dragen bij aan deze creatieve en speelse levensinstelling.

Toch heeft hij niet altijd dat licht in zichzelf gezien. De man die zo ongefilterd eerlijk zijn leven in zijn teksten verwoordt en zijn hart en ziel op het podium legt, heeft ook donkere momenten gekend waarin depressie en zelfs suïcidale gedachten hem plaagden. “Mensen zagen licht in mij dat ik zelf niet kon zien,” vertelt Glenn. Het is juist dat onzichtbare licht, gevoed door zijn sociale kring en spirituele ontdekkingsreis, dat hem door de moeilijkste tijden heeft geholpen.

Van Glenn naar Typhoon …

Als jongeling worstelde Glenn met een gevoel van ontheemding. De telg uit een groot, druk en muzikaal gezin vond de wereld en de mensen daarin complex en uitdagend. Hij voelde zich veel meer thuis in het spirituele en in tekst. Deze dualiteit komt tot uiting in zijn muziek en in zijn artiestenego Typhoon, een superheldenversie van zichzelf. Typhoon werd het deel van hem dat op het podium staat, vol bravoure en zelfverzekerdheid. Glenn daarentegen is de meer introspectieve kant, het “kleinste jongetje van de klas, met de grootste mond”, zoals hij zelf zegt. Glenn: “Ik was van jongs af aan een stotteraar, klein en lief. Op het podium kon ik iemand anders zijn.” De podiumpersona maakte hem niet alleen zekerder, maar gaf hem ook de ruimte om zichzelf te verwoorden en zijn publiek te vermaken en te raken.

Muziek is een gesprek

“Ik wil dat de muziek, eigenlijk alles, een gesprek is. Ik wil in gesprek met het leven, ik wil in gesprek met de liefde. Ik wil dat er ruimte is om te bevragen. Ik wil dat er ruimte is om op mijn bek te gaan. Ik wil het recht hebben om het een keer fout te hebben gehad zonder veroordeeld te worden. Dat is de vrijheid waar ik naar streef. En die ik verlang voor iedereen. Eigenlijk is dat wat ik wil laten zien: wees jezelf. Je bent prima, je bent goed zoals je bent. We all fuck up, we all celebrate. Dit is jouw leven, dus wees jezelf.”

Om deze boodschap, dit gesprek, in zijn muziek te kunnen overbrengen, moet Glenn eerst in gesprek met zichzelf. Daarvoor trekt hij zich regelmatig terug: “Ik ga op zoek naar ruimte om mezelf te horen denken. Om in gesprek te gaan met mezelf. Te luisteren naar de behoeftes die ik heb. Zo laad ik op. De superkracht van een muzikant is niet spelen, maar luisteren. En hoe beter je bent in luisteren, hoe beter je bent in muziek maken. Je wilt zo min mogelijk in de weg staan van een flow. Voor mij begint die flow in ruimte. En daarin kan alles ontstaan.”

Verbinding en verantwoordelijkheid

Een belangrijk keerpunt in zijn leven kwam toen Glenn zijn echtgenote Marie ontmoette, de liefde van zijn leven. Samen met haar leerde hij dat de liefde meer is dan een gevoel; het is een bewuste keuze om te blijven geven, zelfs als het moeilijk is. “Toen ik Marie tegenkwam, was het meteen raak. Al na een paar dates voelde ik me bang. Ik heb haar toen gezegd dat ik niet wist hoe het moest, hoe het ging. Het enige wat ik wist is dat ik voor haar koos. En ik zag haar zichzelf openstellen; haar energie veranderde en mijn energie veranderde daardoor ook. Soms moeten we gewoon onze angsten aankijken en zeggen: oké, dit is spannend en ik weet niet hoe, maar ik kies in ieder geval. Dat is de keuze die ik heb gemaakt en die probeer ik sindsdien elke dag te maken, omdat het leven daardoor gewoon leuker is. De Glenn die ik nu ben, heeft verantwoordelijkheid genomen voor de keuzes die hij heeft.” Deze keuze om uit vertrouwen en liefde te handelen, is nu een constante in zijn persoonlijke en muzikale leven.

Licht, liefde en energie

Samen met zijn vrouw maakte hij ook een dieper contact met het goddelijke. Niet religieus, maar spiritueel; een innerlijk kompas van energie en liefde. Glenn noemt god liefde en die liefde is universeel. “God is geen extern figuur, het is een energie die ons allemaal verbindt,” legt hij uit. “Die energetische spirit is een vorm van vertrouwen, van ontvankelijkheid. Een vorm van liefde. En die ervaar ik in heel veel verschillende dingen. Uiteindelijk geloof ik dat die god in ons allemaal zit, en in alles om ons heen; licht, liefde en energie.”

Deze spirituele beleving van goddelijke energie resoneert diep in Glenn: “Het gaat in mijn ogen ook over het bestuderen en speels ontdekken van de wereld om ons heen. Door het vergaren van al die kennis, verandert je denken en je zienswijze. Daardoor laat je ruimte open voor wijsheid, voor toegepaste kennis. Ook daar kun je prima keuzes mee maken: om in het moment te kiezen voor wat juist voelt. Soms zit je er achteraf misschien naast. Dan is het een les, een deel van het leven. Dat bewustzijn en de durf om te handelen en ook weer los te laten, dát is mijn mens zijn.”

“Ik ga op zoek naar ruimte om mezelf te horen denken.”
Eenzaamheid delen helpt, Join Us

“Sinds 2021 is Glenn ambassadeur van Join Us, een stichting die onderlinge verbinding biedt aan eenzame jongeren. Glenn: “Eenzaamheid kan leiden tot isolatie en daarin kom je niet tot bloei. Er zijn een heleboel geïsoleerde jongeren die niet goed weten hoe ze contact moeten maken. Dat is niet ieder van nature gegeven. Die eenzaamheid delen helpt. We zouden veel meer met elkaar op kunnen lossen als gemeenschap. Elkaar laten weten: jij bent niet alleen.”

Het belang van sociale gezondheid

Zijn spirituele benadering zorgt ervoor dat hij bewust en met compassie naar zichzelf en naar anderen kan kijken. En ‘de ander’ is erg belangrijk in Glenns leven. Sociaal gezond, noemt hij het zelf. Zijn warme band met familie en vrienden heeft hem keer op keer geleerd dat echte verbinding helend werkt. Zijn betrokkenheid bij Stichting Join Us, een platform voor eenzame jongeren, benadrukt dit.

De kracht van een fijne, ondersteunende gemeenschap kan niet onderschat worden. “We hebben elkaar nodig,” zegt Glenn. “Maar om elkaar erbij te houden en erbij te betrekken, moeten we wat vaker uit de weg gaan van onszelf. Iedereen is zo met zichzelf bezig. Get out of your head, gun jezelf ruimte. Die ruimte is van ons allemaal. Het leven en de liefde zijn voor ons allemaal. We zijn allemaal verbonden met die energie. En die connectiviteit is wederkerig. Wat je geeft, krijg je terug. Dat heb ik wel geleerd en daar vertrouw ik ook echt op.”

… en van Typhoon terug naar Glenn

Vlak na het uitkomen van het doorbraakalbum Lobi da Basi in 2014, voelde Glenn zich niet prettig. Achteraf gezien was Typhoon burned-out, iets waar hij toen in de drukte rondom het succes overheen gestapt is. De tweede burn-out in 2017 sloeg keihard in. Een dieptepunt in zijn carrière, maar zegt Glenn: “Ik denk dat ik mijn tweede burn-out echt nodig heb gehad. Ik ging rock bottom. Ik ben er bovenop gekomen door een drietraps hulplijn van therapie, de hernieuwde ontdekking van goddelijke energie en de liefde uit mijn sociale omgeving. Hierdoor heb ik ook opnieuw moeten kijken naar waarom en hoe ik op het podium sta. Ik heb daar veel hulp bij gehad van een vriend die als mentalcoach profsporters begeleidt. Dat heeft veel geholpen, maar ik was er nog niet.”

Hij licht toe: “Kijk, voor mij is alles energie. Ook taal en woorden zijn energie. Op mijn plaat van toen, ‘Lichthuis’, ben ik heel eerlijk over die donkere kant. Het lied ‘Niemand kan blijven’ is het heftigste wat ik ooit heb geschreven. Ik was bang dat als ik dat elke avond zou zingen, ik die hevigheid ook elke avond opnieuw over mezelf zou afroepen. Een goede kennis van me zei dat ik niet zo bang hoefde te zijn en de duisternis kon aangaan. Tijdens de lowkey clubtour die volgde stapte ik met dit nieuwe inzicht het podium op; ik kon opnieuw genieten, zo eng was het donker niet meer.”

Het proces van soulsearching en de zoektocht om zijn optredens met herwonnen energie aan te pakken was zwaar, maar levensveranderend. “Mijn mantra op het podium nu is: it’s not about me. Hierdoor maak ik ruimte voor wat er ontstaat,” vertelt hij. Hij stond zichzelf niet langer in de weg. Tijdens het lied ‘Hemel Valt’ viel alles in Carré op z’n plek: “Alsof de hemel openging! Alles stond weer aan, alles was er,” herinnert hij zich stralend. Deze totale verbinding met zichzelf en het publiek waren van vitaal belang voor Glenn. “Sinds die dag vraag ik mezelf voor elk optreden: Wat heb ik vandaag te geven? Wat mag ik vandaag delen? Gewoon, als Glenn.” De man en de artiest zijn samengekomen.

Inspiratie voor de toekomst

Glenn blijft groeien, leren en uitdagen. Er komt meer muziek, meer shows en er komt een boek, ‘Liefde is de baas,’ waarin hij de lessen van zijn carrière en leven deelt. De kern van alles wat hij schrijft, zingt en doet: liefde, authenticiteit en verbinding. Zijn advies aan jou: “Wees moedig in je ongemak. Gun jezelf ruimte en luister. Vraag jezelf waarin je nog controle probeert uit te oefenen en waarom? Wat probeer je te verbloemen? En dan begin je een echt gesprek met jezelf te voeren. Super ongemakkelijk, maar super leerzaam. En doe dat met compassie. Compassie naar jezelf en daardoor ook naar de ander. Dat is voor mij ‘lobi da basi, liefde is de baas’. Het leven gaat stromen wanneer je loslaat. En dat begint bij jezelf.”

Wees moedig in je ongemak.
Meer

Meer over Glenn, het boek, de muziek én de shows van Typhoon en z’n titanenband vind je op www.mctyphoon.nl, en check join-us.nu.

12-HET-LEEFSTIJLLOKET-VAN-HET-ELKERLIEK

Het leefstijlloket van het Elkerliek

Verander je leefstijl & ontlast de zorg

Het leefstijlloket van het Elkerliek

Het is moeilijk om gezond te leven. In ieder geval voor veel mensen.

In de zorg merkt men dat meer en meer. De enorme werkdruk, de constante aanwas van patiënten, de wachtlijsten, de vergrijzing én de groeiende groep mensen met obesitas, diabetes en geestelijke hulpvragen. We weten het allemaal, maar de druk op de zorg blijft fors.

En dat terwijl er al lang bekend is dat er heel wat zorgvragen weg te nemen zijn door gedragsverandering.

Wat motiveert u om hier niet meer te hoeven zijn?

Wanneer de cardioloog zijn patiënt deze vraag stelt, volgt de verwijzing naar de leefstijlconsulent. Of leefstijlmakelaar, zoals het heet aan het Leefstijlloket in het Elkerliek Ziekenhuis in Helmond.

“Makelaar omdat dit de lading veel meer dekt”, legt initiatiefnemer algemeen cardioloog Jeroen Lammers uit, “het gaat om het koppelen van een leefstijlvraag aan het leefstijlaanbod. Het gaat primair om de koppeling van de patiënt met de juiste zorgverleners, coaches, consulenten of instanties in de buurt van de patiënt.”

De uitvoering van die leefstijlhulp, of het nu gaat om diëtetiek, een sportclub of schuldhulpverlening, vindt liefst bij de mensen in de wijk plaats.

De arts plant het zaadje, de leefstijlmakelaar achterhaalt de verbeterpunten en wijst de weg.

Inge Harinck-Bazelmans is zo’n Leefstijlmakelaar:

“Het kan zijn dat een patiënt vastloopt in de thuissituatie als gevolg van een grote zorgdruk voor naasten, zodoende zichzelf uit het oog verliest en financieel, mentaal, maar ook fysiek vastloopt. Patiënten in contact brengen met initiatieven als een dorpsondersteuner of sociale teams, biedt ruimte om te gaan werken aan alle facetten van vitaliteit. De patiënt neemt daarna zelf de stap om het vitale veranderingsproces aan te gaan.”

Het advies van de cardioloog over jouw leefstijl?

“Pak eens één ding beet waarvan je weet dat het beter kan. Denk aan voeding, slaap, of beweging. Op het moment dat je zelf ervaart dat het je goed doet, dan is het vele malen makkelijker om ook het advies aan iemand anders te geven. Dus laat geen kans onbenut en doe het gewoon.”

Iedereen heeft er baat bij

Er zijn legio voorbeelden van mensen met langdurige zorgen die uiteindelijk met hartklachten bij de cardioloog terechtkomen. Met daartegenover mensen die regelmatig bewegen, gezonder eten en veel minder snel een beroep hoeven doen op de zorg.

Jeroen legt uit hoe het Leefstijlloket van de grond kwam in het ziekenhuis:

“Ik merkte dat veel patiënten naast hun acute medische klacht met onderliggende problematiek te maken hebben. Een deel zag ik ook na de behandeling later terug. Ik ben me toen gaan verdiepen in voeding en leefstijl. Ik zag dat leefstijlaanpassingen op veel vlakken de zorgvraag kunnen verkleinen. Kijk, als je bij de cardioloog terechtkomt ben je eigenlijk al te laat. Het gaat primair om preventie; het voorkomt dat we patiënten snel terugzien. Het liefst zouden we natuurlijk voorkomen dat mensen überhaupt een stap in een ziekenhuis moeten zetten. Daar heeft iedereen baat bij. De toegankelijkheid van de zorg is een enorme uitdaging. Met de personele krapte in de zorg, de torenhoge kosten die er zijn, moeten we nu al zorgen dat er minder toestroom is. Met actieve leefstijlverandering kunnen we heel wat positieve stappen zetten. Voor de patiënt zelf, de samenleving én de zorg.”

EHBL

Hoewel het Leefstijlloket geen medische afdeling is, zou het volgens Inge en Jeroen de ideale eerste post zijn in het ziekenhuis. Jeroen: “Hier kunnen al veel vragen, zorgen en klachten worden getackeld. En niet alles hoeft complex te zijn, een zetje in de goede richting vanuit het ziekenhuis opent vaak al de ogen.”

Inge vult aan: “Online en fysiek zijn er allerlei handvatten om zelf aan de slag te gaan. Apps op het gebied van beweging, ontspanning, of voeding zoals de Eetmeter van het Voedingscentrum. Daarnaast zijn er de inspanningen van buurtsportcoaches, JIBB+, Gezond Helmond en andere lokale initiatieven waar mensen laagdrempelig kunnen aansluiten.”

Zo blijven medische zaken binnen het ziekenhuis en kan onderliggende problematiek erbuiten worden aangepakt.

Is het wel een complexere vraag, dan volgt naast de medische zorg ook een intakegesprek waarin de patiënt met de leefstijlmakelaar op zoek gaat naar de juiste motivatie opgevolgd met een aantal telefonische afspraken.

Jeroen: “Harde cijfers hebben we na anderhalf jaar nog niet, maar we zien al wel mensen die echt enorm hun leefstijl hebben verbeterd. En dat is hartstikke mooi om te zien. Het is een heel gewaardeerde en positieve manier van werken. Dat krijgen we ook terug uit de evaluaties:”

“We hebben ons ten doel gesteld om een beeld te krijgen van de juiste koppeling tussen vraag en aanbod en patiënttevredenheid. Ook voeren we gesprekken met huisartsen over hoe we het Leefstijlloket buiten het ziekenhuis kunnen vormgeven, met een dependance in het centrum of de wijk. Alles wat je aan dure zorg kunt afbuigen, is gewoon heel veel winst.”
“Het is fijn dat er tijd is om mijn verhaal te doen en dat er geluisterd en geholpen wordt. Ik heb nooit geweten dat slecht slapen zoveel invloed heeft op mijn hele zijn, en door simpele tips heb ik al veel meer energie gekregen!”

– Patiënt Leefstijlloket

14-DE-PADEN-OP,-DE-LANEN-IN

De paden op, de lanen in

DE PADEN OP, DE LANEN IN

Wandelen in de natuur als bron van ontspanning, energie en nieuwe inzichten

Heb jij dat ook; dat jouw gedachten vrijer stromen wanneer je buiten bent? De natuur is een fantastische plek om zaken op een rijtje te zetten. De buitenlucht biedt alle ruimte voor een goed gesprek, een verhelderende frisse neus of een ontspannen moment van inzicht. Al helemaal in combinatie met een wandeling. Wandelen werkt voor je fysiek welzijn, de natuur heeft een vitaliserende invloed op je fysiologisch welzijn. VITALOGIE magazine neemt de proef op de som en gaat al pratend de paden op, de lanen in met wandelcoach en vitaloog Anke van de Lockant.

Gun jezelf gele bloemetjes

Samen staan we minutenlang stil bij een open vlakte in het bos. Anke vraagt me puur naar het landschap te kijken. Ik zie een glooiing van lage struiken en pollen. Van nature ben ik benieuwd wat er tussen en onder die bruingroene glooiingen schuilgaat. De eerste conclusie is dat ik dus onbewust de diepte opzoek. Dan wijst Anke me op een geel bloemetje aan de rand van het veld. Het was me niet opgevallen, ik zie het nu pas. Ik kijk en glimlach bij het zien van de gele vlekjes in het veld, het zijn er echt vrolijk veel.

Dan maken we de koppeling naar het dagelijks leven en werk. Misschien zit de dag ook vol gele bloemetjes die ik niet zondermeer zie. Betekent dit dat ik niet goed kijk, of misschien soms te weinig geniet? Met een subtiele blik besluiten we in stilte dat het die laatste optie is. Zoek de diepte, maar geniet ook meer van wat er al zichtbaar is. Ik besluit het mezelf te gunnen en neem me voor vaker bewust de gele bloemetjes te zien.

De natuur oordeelt niet!
Beweging zet je in gang

Op het moment dat we het bos inlopen bij Malden, is het direct voelbaar: wandelen in de natuur brengt je in beweging. Het klinkt eenvoudig, maar je prikkelt direct lijf en zintuigen. Met wandelen activeer je beide hersenhelften. Dat zorgt voor een balans tussen ratio en creativiteit. Tijdens het lopen is het makkelijker om tot inzichten te komen of problemen op te lossen. En in de natuur zijn we bevrijd van muren, deuren en bureaus om ons achter te verschuilen, fysiek en mentaal.

Anke legt uit:

“Wanneer je op kantoor in een gesprek zit, ben je meer gericht op de woorden en jouw reactie daarop. Wanneer je loopt, verandert de dynamiek. Je hoeft ook niet voortdurend oogcontact te maken. Bovendien maakt de actie van het lopen het gemakkelijker om gedachten te laten stromen. Dit zorgt voor een relaxte, informele sfeer waarin je dieper op onderwerpen ingaat zonder dat het ongemakkelijk voelt. Over de werking van de natuur voegt Anke toe: ‘De natuur geeft hier nog een extra dimensie aan. Een gevoel van openheid en zorgeloosheid. Natuur is oordeelloos. Hier kun je lopen zonder zorgen, ook al zit je met iets, niemand oordeelt over je.’”
Vitamine G voor ontspanning

Dat gevoel van openheid werkt inderdaad bevrijdend. Net als de natuurlijke prikkels van de wind, de zon, de geur van bomen. Dit heeft niet alleen een positief psychologisch effect, maar ook een fysiologisch effect op je lichaam. In de natuur ben je omgeven door groen, de elementen en zuurstof. Die groene vitamine, of vitamine G, roept een gevoel van rust en veiligheid op en helpt je ontspannen. Tel daarbij op de beweging die helpt om stress in je lijf te verminderen.

Het is een vitaliserende combinatie: het cortisolniveau daalt en door je hartslag te verhogen en frisse lucht in te ademen, geef je je lichaam de kans om spanning af te voeren. Dit proces is merkbaar tijdens elke wandelcoaching. Anke:

“Tijdens de start van een wandeling voel je als coach de spanning van je coachee én de ontspanning wanneer hij of zij loslaat en opgaat in de omgeving. Dan komt het gesprek letterlijk in beweging en ontstaat er ruimte voor nieuwe inzichten.”
Een kwestie van bewustzijn

Tijdens een wandeling ben je bewuster van je omgeving en je lijf. Dit bewustzijn wordt versterkt door oefeningen, die je tijdens het lopen kunt toepassen. Door je aandacht te richten op jezelf, de natuur om je heen en de sensaties in je lijf, kom je in het hier en nu. Dit geeft je de focus om jezelf te bevragen over kwesties, groot of klein.

Een simpele oefening is om bewust te ademen terwijl je loopt, in door je neus en uit door je mond, terwijl je je concentreert op het ritme van je stappen. Kijk om je heen, observeer de bomen en de lucht. Merk op wat je aandacht trekt. Deze mindfulness-oefening, gecombineerd met beweging, helpt je om extra spanning los te laten en je gedachten op een rijtje te zetten.

Neem de lucht met je mee

Anke merkt dat gesprekken tijdens een wandeling vaak anders verlopen dan in een traditionele setting:

“Mijn eerste vraag is altijd: ben je comfortabel? Wandelend ben je gelijkwaardig. De basis is dat je je veilig genoeg voelt om alles te kunnen vertellen. Vaak gaat dat op kantoor minder goed. Ook al vind je niet altijd alle antwoorden ineens, de positieve ervaring die je hier in de natuur hebt, die vrijheid en groene omgeving, die neem je wel mee terug naar binnen. Je neemt letterlijk een deel van de lucht met je mee.”

De natuur is altijd dichtbij, we zijn er onderdeel van. Een wandeling in de natuur is daarmee een mooie metafoor voor het leven; je weet niet altijd waar je naartoe gaat, maar door in beweging te blijven, ontdek je nieuwe wegen en inzichten. Dus de paden op, de lanen in! En wie weet, zie jij onderweg wel een geel bloemetje dat jou blijvend inspireert.

Zet zelf de stap de natuur in (tips van de wandelcoach)

  • Dé open deur: zet ramen en deuren open en ga naar buiten als je kunt!
  • De natuur is overal. Wolken, zon, wind, een boom, een perk, park, of vijver. Net als vogels, honden, katten, insecten. Ga lekker naar buiten en laat je inspireren.
  • Wandel een blokje om, samen met het ding waar je op vastloopt. Kijk om je heen, luister, voel de elementen, je ademhaling. Denk na 20 minuten nog eens aan je vraag. Grote kans dat je er op een andere manier naar kijkt en de oplossing, energie en inspiratie vindt om verder te gaan.
  • Wandel zonder plan, behalve tijd. Slenter, vertraag, kies je weg op gevoel. Draai halverwege je tijd om richting je startpunt en kijk … Wat trekt je aandacht? Wat zie je nog meer? Wat is kenmerkend voor wat je ziet. Schrijf het op in een notitieblokje, berg het op en wandel terug. Spreek met jezelf af wanneer je het boekje weer inziet. Wat brengt het lezen van je notitie je nu?
  • Maak een ommetje met je collega en geef hem/haar aan wat je zo waardeert aan het (samen)werken met die persoon. Reken op een prettig en energiek gesprek.
  • Wil je je collega’s beter leren kennen? Maak een groepswandeling. Wandel in stilte. Wat trekt je aandacht? Wat roept het op? Kijkend naar je collega of team, waar zou dit dan een metafoor voor (kunnen) zijn? Deel de inzichten met elkaar. Natuurlijk kun je een groepswandeling altijd laten begeleiden door een wandelcoach.
  • Kies voor een professionele coach die de beroepscode professionele coaching hanteert, zoals Anke. Zij is EIA geaccrediteerd coach practitioner en aangesloten bij NOBCO. Kijk op ijkmetanke.nl.
39-GEZOND-&-LEKKER

Gezond en Lekker

De keuken in met Ellemieke

Zoete aardappelsalade met linzen

Een voedzame en smaakvolle maaltijd die je energie geeft en je lekker lang verzadigd houdt.

Dit zit erin (voor 2 personen)
  • 2 middelgrote zoete aardappels, geschild en in blokjes
  • 150 g broccoli, in roosjes gesneden
  • 100 g spelt, quinoa of bulgur
  • 100 g gedroogde groene linzen of
  • 1 blik linzen (uitgelekt)
  • 3 eetlepels hummus
  • 1 eetlepel olijfolie
  • 1 eetlepel komijnpoeder
  • 1 teentje knoflook, geperst
  • Optioneel: verse kruiden zoals peterselie of koriander
Voor de dressing
  • 1 eetlepel tahin
  • Sap van ½ citroen
  • Zout en peper naar smaak
Zo maak je het
  1. Zoete aardappels roosteren: verwarm de oven voor op 200°C, meng de blokjes zoete aardappel met olijfolie, knoflook, komijn, zout en peper. Leg ze vervolgens op een bakplaat en rooster 20 tot 25 minuten tot ze goudbruin en zacht zijn.
  2. Broccoli koken: kook de broccoli 3 tot 4 minuten in water zodat de roosjes nog knapperig zijn, giet af en zet opzij.
  3. Spelt en linzen koken: kook de spelt volgens de aanwijzingen op de verpakking. Kook de linzen in een aparte pan (meestal 20 tot 25 minuten), giet af en laat ze iets afkoelen.
  4. Dressing maken: meng tahin, citroensap, water, zout en peper in een kommetje en roer tot een gladde dressing. Is het geheel te dik? Voeg dan extra water toe.
  5. Alles samenvoegen: meng in een grote kom de spelt, linzen, geroosterde zoete aardappels, broccoli en hummus. Voeg de dressing toe, roer goed door en garneer met verse kruiden.

Hormoonbalans smoothie

Een smoothie die niet alleen lekker is, maar ook je hormoonbalans ondersteunt.

Dit zit erin
  • 240 ml ongezoete amandelmelk (of kokosmelk voor extra gezonde vetten)
  • 1 eetlepel gemalen lijnzaad
  • 1 eetlepel chiazaad
  • ½ avocado
  • 1 eetlepel amandelboter of tahin
  • 1 banaan
  • 1 handje spinazie
  • 1 theelepel maca-poeder
  • 6 ijsblokjes
  • Optioneel: 1 eetlepel rauwe cacao
Zo maak je ‘m
  1. Doe alles in de blender en mixen maar.
  2. Schenk in een glas en geniet!
De voordelen
  • Hormonen in balans: lijnzaad, chiazaad en maca helpen je hormoonhuishouding vooruit door de oestrogeenbalans te reguleren en je hypofyse en bijnieren te ondersteunen.
  • Energieboost: avocado, banaan en amandelmelk zitten boordevol gezonde vetten, natuurlijke suikers en kalium om je energieniveau stabiel te houden.
  • Stressvermindering: spinazie, cacao en amandelboter leveren magnesium, wat je helpt te ontspannen én je stresshormoon in balans houdt.
  • Vezels en antioxidanten: chiazaad, lijnzaad en cacao zorgen voor een gezonde spijsvertering en beschermen je cellen tegen schadelijke invloeden.
  • Fris en voedzaam: ijsblokjes maken de smoothie verfrissend, ideaal als oppepper bij de start van of tijdens je dag.

Chiapudding met bosbes & amandel

Een heerlijke snack boordevol vezels, antioxidanten en probiotica voor gezonde darmen.

Dit zit erin
  • 3 eetlepels chiazaad
  • 200 ml ongezoete amandelmelk of kokosmelk
  • 1 theelepel honing of ahornsiroop (optioneel, voor een vleugje zoetheid)
  • ½ theelepel vanille-extract
  • 1 handje verse bosbessen
  • 1 eetlepel noten, zoals amandelen
  • Optioneel: 1 eetlepel lijnzaad of hennepzaad voor extra vezels
Zo maak je ‘m
  1. Meng chiazaad, amandelmelk, honing en vanille in een kom.
  2. Laat het mengsel minstens 2 uur (of een nacht) in de koelkast staan totdat het een puddingtextuur krijgt.
  3. Top de pudding af met bosbessen, noten en eventueel extra zaden voor wat crunch.
  4. Serveer gekoeld en geniet!
41-RECORDPOGING-PLANKING

Recordpoging planking voor het goede doel

Recordpoging planking voor het goede doel

Een week om te inspireren. Een week van samenwerking en verbinding. Een week vol ervaringen en verhalen. Een week om te prikkelen en een lans te breken voor ogenschijnlijke taboes. Een week om de kracht van vitaliteit onder de aandacht te brengen op iedere werkvloer. En in 2024 beleefde die Nationale Vitaliteitsweek haar tiende editie.

De Nationale Vitaliteitsweek is geïnitieerd door Vitalogisch oprichter Klaas Koster in een tijd dat vitaliteit wel al een onderwerp van gesprek was, maar nog geen vaste kaders had. De week is bedoeld om geïnteresseerde organisaties met elkaar te laten kennismaken en om kennis en ervaringen te delen in de volle breedte van vitaliteit op de werkvloer. Dus ver voorbij een fruitschaal of stoelmassage.

Klaas: “Door vitaliteit minimaal een week per jaar op de agenda te zetten, ontstaat er veel meer draagvlak en bewustwording om het als vaste waarde op te nemen in de bedrijfsvoering. Nooit gedacht dat dit initiatief na tien jaar nog steeds bestaat en nog altijd zo relevant is.”

De tiende editie van de Nationale Vitaliteitsweek, met als thema ‘De energie van Vitalogie’, is gevierd met een heuse recordpoging: De Plank Challenge, met als doel om met zoveel mogelijk mensen tegelijkertijd een minuut lang te planken. De Plank Challenge is niet alleen een poging om een nationaal record te zetten, maar ook om aandacht te vragen en geld in te zamelen voor MIND Us. Deze organisatie zet zich in voor het mentaal welzijn van jongeren en ondersteunt hen bij het omgaan met mentale uitdagingen.

Aangevoerd door presentator Leon van der Zande veranderde de atletiekbaan rondom het Vitalogie Plein in Eindhoven in een sportief kunstwerk. Een groep energieke sportievelingen liet zich van hun vitaalste kant zien en zette samen de buikspieren op spanning. Met honderden aanwezigen werd een Nationale Vitaliteitsquiz gespeeld, met als finale een opwarmronde voor de recordpoging. En hoe! Het record planken is weliswaar niet verbroken, een sponsorbedrag van zo’n € 6.000,- kon zeker wel aangeboden worden aan MIND Us. De buikspieren van alle deelnemers zijn inmiddels volledig hersteld.

Buikspieren aan het werk voor het goede doel tijdens de 10e Nationale Vitaliteitsweek

SAVE THE DATE

Maak je klaar voor de elfde Nationale Vitaliteitsweek die start op 19 september 2025!

32-WAT-GEEFT-JOU-ZIN?

Wat geeft jou zin?

Wat geeft jou zin?

Van vormgever naar zorggever

Van vormgever tot zorgverlener

Al tijdens zijn opleiding nam Joran zich voor om alleen maar werk te doen wat hij graag doet. Communicatie gaf energie en vormgeving was het leukste om te doen. Acht jaar lang werkte hij als vormgever op verschillende plekken. De laatste jaren dus bij CLAP. Joran: “Daar heb ik zoveel leuke dingen gedaan. Creatief werk waar ik zelf ook echt tevreden over ben. Het spelen met beelden, vormen en kleuren om iets moois te laten ontstaan, geeft heel veel plezier. Wat mij steeds meer opviel, is dat het proces leuker werd dan het eindproduct. Achteraf gezien begon daar wel een lampje te branden. Toen ik de opmaak van dit magazine mocht oppakken, zette me dat aan het denken over al die vitale vragen. Ben je gelukkig? Doe je werk waar je gelukkig van wordt? Maar het bevestigde ook dat dieperliggend gevoel over het ‘eindproduct’. Ik wil graag werk doen waar ook anderen gelukkig van worden. Toen brandde dat lampje ineens heel fel en ik maakte de overstap.

Kleine stappen naar wederzijds geluk

Joran was als vormgever al vrijwillig actief als buddy van een lichamelijk beperkte jongere en werkte bij een zorginstantie aan de huiswerkbegeleiding van scholieren met een spectrumstoornis. “Tijdens die huiswerkbegeleiding leerde ik al snel dat soms heel kleine acties van mij een forse impact kunnen hebben op het geluk van anderen. Er kwam bijvoorbeeld een meisje naar de huiswerkbegeleiding die enorme moeite had met Frans. Samen namen we alle woorden en zinnen door en bedachten we ezelsbruggetjes. Gewoon omdat ik dat zelf ook altijd deed. Dat werkte. Een week later kwam ze supertrots naar me toe om te zeggen dat ze voor het eerst van haar leven een voldoende had gehaald voor Frans. Ze had een zes! Terwijl ze eerst niet voorbij de drie kwam. En dat is me altijd bijgebleven. De waardering die zij voelde en de dankbaarheid die ze daarbij uitstraalde was zo puur. Haar schoolprestatie gaf ons allebei een geluksmoment. Dat is zo’n fijn gevoel om te delen.”

De droom voor de zorg

“Het werk in de zorg gaat met kleine stapjes. Het is mooi om echt een band op te bouwen met de jongeren waarmee ik werk. Door hun problematiek, is geduld een schone zaak. Verbinding maken gaat stukje bij beetje. En juist dat vind ik superleuk. Die band opbouwen en hen persoonlijk zien groeien. Ik denk dat dat de droom is. Ik hoef ook niet per se heel veel meer dan dit. Persoonlijke begeleiding van bewoners is de volgende stap. Met collega’s en de ouders samen het vertrouwen vinden hen te helpen om het leven zelfstandig vorm te geven. Bijvoorbeeld om ernaartoe te werken de stap te kunnen maken naar een zelfstandige woning. Klaarstomen, loslaten en die droom samen delen.”

Heb jij een bijzonder verhaal over wat jou zin en energie geeft? Deel het met ons! In de rubriek ‘Wat geeft jou zin’ delen we inspirerende verhalen van mensen die de keuze maakten en vonden waar ze naar zochten. Mail naar info@vitalogiemagazine.nl en wie weet staat jouw verhaal in het volgende magazine.

Die band opbouwen en hen persoonlijk zien groeien. Ik denk dat dat de droom is.

Joran Burmanje werkt sinds de zomer van 2024 in de zorg. Hij begeleidt jongeren in een zorginstelling op hun weg richting zelfstandigheid. De bewoners zijn tussen de 14 en 24 jaar oud en hebben een licht verstandelijke beperking, veelal een autistische spectrumstoornis. Een forse carrièreswitch, want hij werkte voorheen als vormgever bij CLAP communicatieregie. In deze rol kwam hij in aanraking met VITALOGIE magazine. Dat bleek het vliegwiel waarvan zijn zorghart sneller ging kloppen. Zo snel zelfs, dat hij z’n baan opzegde en als werkstudent voor de zorg koos. Een verhaal van heel dichtbij deze keer.

Vliegwiel voor vitaliteit
“Heel cliché misschien, maar ik werd dertig, woonde samen, deed vrijwilligerswerk en had best wel een dynamisch leven. Goed bij te benen, want ik vond mijn werk ook heel leuk. Ik zat in een goede flow. Onder andere door mijn werk aan het magazine ging ik reflecteren op de vraag ‘wat doe ik met mijn leven?’ Daardoor ben ik veel beter voor mezelf gaan zorgen. Nu ga ik bewuster met de dingen om die me gelukkig maken, terwijl ik eerst maar gewoon wat deed. Gezond eten, meer sporten, meer tijd schenken aan m’n relatie. Ik ben naast werk andere zaken prioriteit gaan geven in het leven.”
35-VITAALSTE-MEDEWERKER

De vitaalste medewerker 2024: Ingrid van Loon

De vitaalste medewerker 2024: Ingrid van Loon

Vitaliteit is nadrukkelijk géén wedstrijd; door vitale keuzes te maken wint immers iedereen. Ook op werk. Want hoe vitaler je medewerkers, hoe vitaler de organisatie. Dus stelden we je de vraag wie jouw meest inspirerende collega is op het gebied van vitaliteit en waarom. Wie in jouw team is die positieve, vitale bron en verdient de titel Vitaalste Medewerker van 2024? Jullie hebben collega’s aangedragen, stemden op de shortlist, én …

De shortlist van de jury, de stem van het publiek

Deze vitale inspirators stonden naast Ingrid op het lijstje van de vakjury:

  • Emmelie Merkx – Rooms Division Manager, PULLMAN Eindhoven Cocagne
  • Magdiël van der Werf – Manager Mens & Organisatie (HRM), SintLucas
  • Aniek Wouters – Studieadviseur, Avans Hogeschool

Keep up the good work en graag tot volgend jaar bij de Vitaalste Medewerker 2025!

Ingrid van Loon!

Ingrid van Loon is HR-professional bij Maaskoepel, een belangenorganisatie voor woningcorporaties in Rotterdam. Twee jaar geleden was ze al volop met vitaliteit bezig. In haar HR-rol en als lid van het Vteam (met de v van vitaliteit) deed ze alles om collega’s in beweging te krijgen, letterlijk. Maar toen, kort na haar vijftigste, kreeg ze de diagnose borstkanker.

Een zware periode van behandelingen, bijwerkingen en onzekerheid volgde. Toch bleef Ingrid zoveel als mogelijk werken en bewegen, zelfs tussen de chemo’s door. Stap voor stap krabbelde ze op. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Ze leerde los te laten, in het moment leven en haar omgeving toe te laten.

Ingrid: “Dat heeft me veel gebracht. Het heeft mijn leven verrijkt. En dat doet het nog steeds!”

Mede dankzij coaching en de steun van collega’s en vrienden ontdekte ze opnieuw wat haar energie geeft. Mountainbiken werd haar nieuwe sport, een symbool van veerkracht en herwonnen vrijheid. En op haar werk? Daar blijft ze inspireren. Met Ingrids inzet voor vitaliteit, haar enthousiasme, gezellige houding binnen het team en haar vermogen om anderen in beweging te brengen. En dat heeft ze gemerkt.

Haar nominatie voor Vitaalste Medewerker van 2024, werd breed gedragen.

Ingrid: “Overal werd campagne gevoerd – van het koffieapparaat tot in de app van het Groothandelsgebouw. Ik kreeg zo veel positieve reacties, echt ontroerend.”

Ze onderstrepen wat collega’s al wisten: Ingrid is een bron van vitaliteit.

In 2025 start ze met de opleiding tot vitaloog, vastberaden om haar kennis en ervaring te delen.

Ingrids tip aan ons: “Leef je mooiste leven. Vandaag is vandaag.”

Ingrid ontvangt een energieke en vitale training naar keuze voor 12 collega’s én natuurlijk de Vitaalste Medewerker Award! Meer over de titel, de genomineerden en het initiatief lees je op: vitaalstemedewerker.nl

24-IRIS-HOND--DE-STRAAT,-DE-KLANK,-DE-DROOM

Iris Hond: De straat, de klank, de droom

De bijzondere, muzikale reis van Iris Hond

Er zijn weinig artiesten die zo’n bijzondere reis volgen als Iris Hond. Met haar talent, pure passie voor muziek en diepgaande betrokkenheid bij sociale kwesties, heeft ze zich weten te onderscheiden als een internationale grootheid. En die reis begon al op jonge leeftijd: “Op mijn elfde maakte ik iets heel verdrietigs mee. Mijn vader leerde mij toen dat je elke emotie, ook dit verdriet, kunt omzetten in iets moois.” Direct schreef ze haar eerste stuk muziek. En dat doet Iris Hond nog steeds. In gesprek verkennen we haar toewijding aan dakloze mensen, haar persoonlijke reis als pianist en componist, en haar zoektocht naar betekenis.

De straat: de Iris Hond Foundation

Naast haar muzikale carrière is Iris Hond sterk betrokken bij sociale kwesties, in het bijzonder bij de zorg voor dakloze mensen. Dit komt voort uit haar overtuiging dat muziek de kracht heeft om levens te veranderen, ook voor degenen die in de marges van de samenleving leven. Vanuit ervaringen uit haar verleden heeft ze een stichting opgericht die zich richt op het bieden van muzikale workshops en optredens voor dakloze mensen, een project dat voor haar niet alleen een roeping, maar bovenal een noodzaak is.

Het project “Music for Shelter” biedt dakloze mensen de kans om muziek te ervaren en zelf te maken, waardoor ze niet alleen een moment van vreugde ervaren, maar ook een kans krijgen om even uit hun vaak harde realiteit te stappen. Wat Iris vooral benadrukt, is dat deze mensen niet gezien moeten worden als ‘daklozen’, maar als mensen die tijdelijk geen huis hebben. “Dakloos mens,” corrigeert ze steevast wanneer het woord ‘dakloze’ valt. Het stigma rondom dakloosheid in Nederland is geworteld in misverstanden en vooroordelen.

Iris: “Een mooi voorbeeld is mijn vader, die was voorheen heel sceptisch over mijn omgang met dakloze mensen. Toen ik eens in Den Haag bij een restaurant zat te eten met mijn vader zag ik buiten Bruce voorbijlopen, een dakloze man. Een kleine, oudere man, grijs baardje, lopend achter een karretje met vuilniszakken vol persoonlijke spullen; echt een typisch dakloos beeld. En het was heel erg koud die dag. Ik loop snel naar buiten met mijn sjaal, en gooi deze om Bruce heen. Maak even een klein praatje en zeg: kijk, dat is mijn vader. Bruce loopt dichter naar dat raam toe en kijkt mijn vader aan. Mijn vader kijkt Bruce recht in zijn ogen en begint echt gewoon spontaan te huilen. Weer binnen vroeg ik mijn vader wat er is. Hij zei: dat zijn de twee allerliefste ogen die ik ooit in mijn leven heb gezien. En vanaf dat moment komen mijn ouders naar elk kerstdiner van ‘Music for Shelter’, helpen ze mee, en lopen ze nooit meer achteloos langs een dakloos persoon. Hij maakte daar in één keer die switch van ‘dakloze’ naar mens.”

Tijdens dat jaarlijkse kerstdiner voor dak- en thuisloze mensen, dat ze samen met haar Iris Hond Foundation en zeker honderd vrijwilligers organiseert, ziet ze de impact van haar werk. Mensen voelen zich gezien, verbonden en zijn in contact met de maatschappij. Voor Iris draait het in dit contact om meer dan alleen hulp bieden; het gaat om het herstellen van menselijke waardigheid. Ze wil laten zien dat iedereen een steentje kan bijdragen, al is het maar door een gesprek aan te gaan met iemand op straat. Deze sociale betrokkenheid vormt een integraal onderdeel van wie Iris is, en het biedt haar de balans die ze nodig heeft naast haar muzikale carrière.

Iris: “Het is ook echt iets waarvan ik voel dat ik het moet doen. En doen wat goed voelt, daar word ik gelukkig van. Dat geeft me energie en een reden om te doen wat ik doe.”

De klank: muziek als ware taal

Iris Hond is meer dan een pianiste; ze is een componist, een verhalenverteller in klank. Een brug tussen verschillende muzikale werelden. Haar muziekcarrière begon al op jonge leeftijd, maar het was de tragische dood van een vriendinnetje toen ze elf was die haar ertoe bracht haar eerste stuk te componeren. Vanaf dat moment werd muziek haar eerste taal, een manier om gevoelens te uiten die met woorden niet te vatten waren.

De muziek van Iris is door de jaren heen geëvolueerd, maar één ding is constant gebleven: haar verlangen om de diepste, puurste vorm van zichzelf te laten horen in haar werk. Op ‘Dear World’, creëerde ze nieuw repertoire voor klassieke musici.

Geen repertoire dat je zomaar speelt, maar waar je ook als geschoold musicus echt op moet studeren. Op ‘Home’ schreef ze muzikale brieven als antwoord op het levensverhaal van anderen. Met haar nieuwste werk ‘Dust Awakened by Dawn’ keert ze terug naar de essentie, “de expositie van mijn ziel”, zoals ze zelf zegt.

Wat dit proces bijzonder maakt, is haar dagelijkse routine van vroeg opstaan en achter de vleugel plaatsnemen, vaak nog voordat ze haar lenzen heeft ingedaan of haar tanden heeft gepoetst. Deze ongefilterde muzikale dromen en gevoelens noteert Iris in haar ‘muzikale dagboek’, inclusief de teksten die ze in krijt op haar vleugel schrijft. Deze primaire klanken vormen de basis van haar nieuwste composities. Dit dagboek, dat eerst uitsluitend voor persoonlijk gebruik bedoeld was, werd uiteindelijk het fundament van haar nieuwste album.

De muziek op dit album – haar dagboek in klank – is introspectief, rustig en minimalistisch. “Nog nooit zo weinig noten opgenomen, met zoveel stilte ertussen.” Ook deze composities zijn een reflectie van de melancholie en romantiek die altijd in Iris’ werk aanwezig zijn. Ze voelt zich aangetrokken tot de melancholische kant van het leven.

Voor Iris is muziek haar ware taal, haar puurste vorm om zich uit te drukken en om te ontdekken wie ze is en wat ze werkelijk voelt. Iris: “Wat ik zie en voel, geef ik in muziek weer, dat is mijn natuur. Als ik geen piano bij de hand heb schrijf ik gedichten of schilder ik. Maar voor mij is de eerste taal muziek. Daarin druk ik mij het beste uit. Dus ook voor alles wat ik voel.”

De droom: impact maken met al haar werk

Iris Hond heeft zichzelf nooit gezien als een traditionele concertpianist. Hoewel ze in prestigieuze zalen heeft gespeeld, zoals het Concertgebouw, is het creëren van muziek altijd haar grootste passie geweest. Voor haar gaat het niet meer zo om technische perfectie, veel meer om het overbrengen van de emotie, van haar waarheid. Dit geldt niet alleen voor haar composities, maar ook voor haar benadering van het leven in het algemeen.

De weg naar zelfexpressie is voor haar een continue zoektocht naar balans en diepgang. Ze heeft geleerd om los te laten, zowel in haar muziek als in haar leven. Een van de lessen die ze in haar carrière heeft geleerd, is dat voorbereiding cruciaal is. Tijdens haar concerten zorgt ze ervoor dat ze goed voorbereid is, zodat ze op de dag zelf ontspannen kan spelen en echt van het moment kan genieten.

Iris: “Vanaf het moment dat ik opsta, ga ik het heel gezellig maken voor mezelf. En ik zorg dat ik een hele leuke dag heb. Zodat als het echt allemaal misgaat, ik in ieder geval kan zeggen dat ik toch nog een heel leuke dag heb gehad.”

In haar werk als musicus en daarbuiten heeft Iris de afgelopen jaren veel tijd besteed aan zelfreflectie en zelfbewustzijn. Ze heeft geleerd om te luisteren naar haar lichaam en geest, iets wat ze ook toepast op haar voeding. “Nou, ik heb het geluk dat ik heel erg van gezond eten houd, groenten en gewoon vis of een beetje kip en alles biologisch, sowieso. Ik probeer goed te luisteren naar wat mijn lichaam nodig heeft. En dat is ook soms een zak chips, ‘s avonds. Als ik tour heb ik dat echt nodig.“

Naast luisteren naar wat ze nodig heeft, probeert Iris sowieso altijd te doen wat goed voelt voor haar ziel en lichaam. Ze gelooft dat van goed luisteren je heel veel leert over wie je ten diepste bent. Deze filosofie past ze toe in al haar bezigheden.

Uitgeluisterd raak je nooit, dus is de vraag: waar wil Iris nog naartoe? Hoewel ze veel heeft bereikt, blijft ze altijd op zoek naar nieuwe manieren om zichzelf uit te dagen en te ontwikkelen. Haar dromen gaan niet over spelen in beroemde zalen of samenwerken met grote orkesten. Ze gaan vooral over het creëren van iets nieuws, iets authentieks. Ze wil een bijdrage leveren aan de wereld van de neoklassieke muziek door iets nieuws te brengen dat onderscheidend is en tegelijkertijd toegankelijk voor iedereen.

Doen wat goed voelt geeft me energie en een reden om te doen wat ik doe.

“Live moet mijn muziek niet meditatief zijn, maar spannend!”

De straat, de klank, de droom

Wat Iris Hond zo bijzonder maakt, is de manier waarop ze de verschillende aspecten van haar leven en werk met elkaar weet te verbinden. Haar toewijding aan dakloze mensen via haar stichting, haar persoonlijke muzikale reis en haar zoektocht naar authentieke zelfexpressie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, uitgedrukt in haar muziek.

De straat, met al haar rauwe realiteit, biedt haar de menselijke connectie die ze nodig heeft om geïnspireerd te blijven. De klank, haar muziek, is haar taal om haar emoties en ervaringen te verwerken en te delen. De droom gaat over het maken van een betekenisvolle impact, met zowel in haar muziek als in haar sociale betrokkenheid.

Iris Hond is een artieste die leeft in de nuances van het leven, die weigert om simpelweg te kiezen tussen licht en donker, tussen vreugde en verdriet. Ze omarmt beide kanten, en dat is precies wat haar muziek zo bijzonder maakt. In haar werk hoor je deze cadans van de straat, de klank en de droom verweven in elke noot die ze speelt.

  • Meer over de muziek en de speeldata: irishond.nl.
  • Meer over de Iris Hond Foundation vind je op irishondfoundation.nl.

In oktober ’25 verschijnt een autobiografie, Iris haar verhaal opgetekend aan de hand van bijzondere ontmoetingen, levenslessen en ervaringen.

29-DAJO-DE-PRINS--WORD-WERKGELUKKIG

Dajo de Prins: Word werkgelukkig

Word werkgelukkig

Werkgelukkig, dat wil je toch zijn! Maar wat is werkgeluk nu eigenlijk en hoe bereik je het? We spraken met Dajo De Prins, expert op dit gebied. Zijn interesse in werkgeluk ontstond in de politieke arena, waar hij ervan overtuigd raakte dat politici zich zouden moeten richten op het vergroten van het geluk van iedere burger. Dajo neemt je mee in zijn theorie over de vier dimensies van werkgeluk en hoe zowel individuen als organisaties hier invloed op kunnen uitoefenen.

Wat is werkgeluk?

“Werkgeluk is een misleidend woord, omdat het suggereert dat het een permanente staat van geluk is die iedereen kan bereiken. Jezelf de hele tijd goed voelen en nooit slecht, dat bestaat niet.”

Werkgeluk is niet per definitie iets dat je eenvoudig kunt vinden of vasthouden. Het is eerder een succesvolle combinatie van factoren, een evenwicht waarin verschillende aspecten van werken samenkomen. Om werkgeluk te definiëren, onderscheidt Dajo vier dimensies; de basis voor duurzaam geluk op de werkvloer.

De vier dimensies van werkgeluk

  1. Tevredenheid; ben je oké met je situatie zoals hij nu is? In de context van werk betekent dit dat je van een afstandje kunt kijken naar je baan en kunt concluderen dat deze voldoet aan de basisbehoeften. De ‘vakbondseisen’ zeg maar, zoals voldoende salaris om je rekeningen te kunnen betalen, een gezonde werk-privécadans en respect op de werkvloer. Het is de grond onder je werkgeluk: zonder tevredenheid valt je geluk al snel om.

  2. Werkplezier; de mate waarin je positieve emoties ervaart tijdens je werk. Dajo stelt dat werk niet altijd leuk is. En dat is prima. ‘Work is no Tomorrowland’ oftewel, werk hoeft geen feest te zijn. Sterker nog, ben je minimaal 2/3 positief en maximaal 1/3 negatief, dan heb je een realistische en acceptabele cadans te pakken in je werk. Een klein deel aan negatieve emoties kan je zelfs helpen om je werkplezier op lange termijn te verhogen. Spanning voor een presentatie of ‘gezonde’ stress voor naderende deadlines, zorgen ervoor dat je productiever kunt werken en je doelen bereikt. Het overwinnen van angsten en moeilijke momenten levert achteraf vaak een positief en voldaan gevoel op.

  3. Gedrevenheid; jouw betrokkenheid en toewijding aan je werk. Engagement ontstaat wanneer je baan uitdagend en betekenisvol voor je is. Werk waardoor je persoonlijk kunt groeien en waarmee je je doelen kunt bereiken. Mensen die betrokken en toegewijd zijn, voelen zich vitaal. Het brengt je in beweging. Of die beweging klimmen op de ladder is of groeien als mens, dat hangt af van wat jij belangrijk vindt.

  4. Zingeving; het gevoel dat je bijdraagt aan iets groters, zelfs zonder direct persoonlijk geluk te ervaren. Het gevoel dat je er anderen mee helpt of de wereld een stukje beter maakt. Belangrijk is te onderzoeken waarom je werkt en in hoeverre jouw ‘waarom’ aansluit bij de missie van je organisatie. Bedenk ook wat jouw behoeften zijn: wat ontbreekt, wat geeft voldoening en hoe kun je dit in je werk vertalen en toepassen? Voor de meeste mensen is dit essentieel voor werkgeluk.

Hoe bereik je werkgeluk als individu?

“Wanneer jij jezelf op elk van de vier dimensies een 7 of hoger kunt geven, dan mag je jezelf werkgelukkig noemen.”

Werkgeluk is volgens Dajo geen constante staat van euforie, maar een balans tussen de vier dimensies. Het bereiken van werkgeluk is een proces dat begint met zelfkennis. Sta regelmatig stil bij wat voor jou belangrijk is. Dajo benadrukt dat dit voor iedereen anders is: “Werkgeluk is uniek voor jou. Laat je niet afleiden door de dromen of ambities van anderen. Het is goed om je eigen weg te volgen en in kaart te brengen welke dimensies voor jou van belang zijn.”

Accepteer ook dat je niet per se geluk hoeft te vinden in alle vier de pijlers. Misschien vind jij werkplezier en tevredenheid belangrijk, maar heb je minder behoefte aan zingeving of gedrevenheid. Dat is helemaal prima, zolang het aansluit bij wie jij bent en wat jij zoekt in je werk.

Hoe bied je werkgeluk als organisatie?

Ook voor organisaties is werkgeluk belangrijk. Een gelukkige medewerker is productiever, blijft langer in dienst en draagt bij aan een positief werkklimaat. Maar hoe draag je als organisatie bij aan het werkgeluk van je medewerkers?

Weet je eenmaal waar je geluk lekt? Dan kun je met passende maatregelen het lek gaan dichten. De oplossingen die je als organisatie kunt bieden, zijn per dimensie verschillend. Zo kan een loonsverhoging of een betere werk-privébalans bijdragen aan meer tevredenheid, terwijl meer pauzes of leuke teamactiviteiten het werkplezier vergroten. Gedrevenheid kan gestimuleerd worden door uitdagender werk te bieden of functies meer toe te spitsen op iemands ambities. Meer zingeving kun je bereiken door je medewerkers te laten zien waarom de organisatie niet zonder hen kan.

Het belangrijkste is dat een organisatie de verbeterpunten kent en gericht actie onderneemt. Dajo: “Plak niet zomaar pleisters, maar zorg samen voor een duurzame oplossing.”

Daarnaast helpt het om leidinggevenden bekend te maken met de vier dimensies. De functie van een leidinggevende is enorm veranderd in de afgelopen jaren. Er wordt niet alleen verwacht dat zij goed zijn in hun vak, maar ook dat ze mensenkennis hebben. De vier dimensies kunnen een manager helpen om de individuele profielen binnen een team te achterhalen en gerichter hulp te bieden aan medewerkers. Op deze manier maak je jouw leidinggevenden tot vitaal leiders en de frontsoldaten voor het werkgeluk in je organisatie.

Waar lekt mijn geluk?

Dajo stelt dat het essentieel is om ook als werkgever een analyse te maken op de vier dimensies van werkgeluk. Dit kun je doen door een enquête op te stellen met vragen over specifieke onderwerpen uit alle dimensies. Dit helpt je om te achterhalen waar in de organisatie het geluk ‘lekt’, oftewel, waar er ruimte voor verbetering is. Meten is weten, doe vooral geen aannames.

Dajo De Prins is werkgelukkig als universitair docent Grondwettelijk Recht in Utrecht. Hij wisselde in zijn carrière geregeld van richting en leerde tijdens dit proces veel over zichzelf en over wat hij belangrijk vindt in zijn werk. Als auteur van Werkgeluk (2022) en co-auteur van Werken aan werkgeluk (2024) biedt hij je inzichten en praktische tips, omdat werkgeluk meer aandacht verdient in deze tijd.

Wanneer jij jezelf op alle dimensies een 7 of hoger kunt geven, mag je jezelf werkgelukkig noemen.

Werkgelukkig word je samen

Werkgeluk is geen eenrichtingsverkeer. Het is aan elke medewerker en een organisatie om zich actief in te zetten voor werkgeluk. Een organisatie kan niet in haar eentje het geluk van haar medewerkers garanderen, net zoals een individu werkt aan diens geluk en niet afhankelijk is van de organisatie om werkgelukkig te zijn.

“Werkgeluk is een samenwerking, dus ga met elkaar in gesprek.”

Hoe sta ik ervoor?

In periodes van verandering – zoals een nieuwe levensfase, of simpelweg ouder worden – kunnen je prioriteiten veranderen. Plan daarom ieder half jaar een moment voor zelfreflectie in je agenda. Dit kun je alleen doen, maar ook samen met je partner, een vriend of je werkgever. Ga ervoor zitten, pak je notities erbij en schrijf op welke dimensies voor jou belangrijk zijn en hoe je baan daarbij aansluit.

Ben je benieuwd naar Dajo’s oplossingen voor een werkgelukkig team? Check dan How’s Work? via de QR.

Emoties op de werkvloer

Emoties op de werkvloer

Emoties op de werkvloer worden vaak gekoppeld aan kwetsbaarheid, zwakte, dominantie of onvriendelijkheid. Aan iets ongemakkelijks en ineffectiefs; dit leidt ertoe dat emoties vaak genegeerd, of ‘thuisgelaten’ worden. Onterecht. Ook nieuwsgierigheid is een emotie, evenals creativiteit, connectiviteit, resultaatgerichtheid, vriendelijkheid en vasthoudendheid. En als je de ene (ineffectieve) emotie blokt, blok je de andere (positieve) ook. Da’s niet handig, want zonder emoties krijgen we bijna niets voor elkaar. Vanwaar dan die negatieve associatie tussen emoties en werk? En waarom denken we daarbij vaak aan huilende en kwetsbare vrouwen, of dominante en scheldende mannen?

De motivatie van het brein

Emoties zijn de stille motor achter onze beslissingen en gedragingen. “Onze emoties beïnvloeden onbewust zo’n 95% van onze acties en besluiten”, zegt leiderschapspsycholoog, auteur en ondernemer Monique Schuurmans. “Emoties zijn de motivatoren van ons brein. Ze moveren ons; brengen ons in beweging. Recent neurowetenschappelijk onderzoek toont aan dat ratio en emotie als het ware met elkaar verstrengeld zijn in het brein. Het idee dat je emoties kunt thuislaten is dan ook onrealistisch.”

Oerpatronen en verwachtingsdruk

Historische en evolutionaire rollen hebben grote invloed op de emoties die we construeren wanneer we ons sociaal, mentaal of fysiek onveilig voelen. Mannen zijn traditioneel gezien de jagers, waarbij het tonen van kracht, dominantie en zelfzekerheid noodzakelijk waren. Deze patronen sijpelen door in onze tijd.

Op het werk wordt tonen van emoties door mannen vaak gezien als een teken van zwakte, met als gevolg dat emoties worden genegeerd. Juist onder druk kunnen die oerpatronen weer de overhand krijgen.

Emoties op de werkvloer

Bij vrouwen ligt de nadruk op kwaliteiten als sociale verbinding en zorgzaamheid. Dit leidde in de oertijd tot veiligheid, want in je eentje kon je niet overleven. Onder druk zijn vrouwen ook nu nog eerder geneigd om verbinding te zoeken en het gesprek aan te gaan, evolutionair gezien haaks op de reactie van mannen. Dit kan leiden tot een negatief oordeel en daardoor tot de neiging om dit te onderdrukken met andere emoties zoals frustratie, twijfel of onzekerheid. Zelfbehoud krijgt immers de overhand.

Gelukkig komt hier langzaam verandering in, maar deze verschillende primair geladen reacties leiden op de werkvloer helaas nog regelmatig tot een dubbele standaard. “Waar emotioneel haantjesgedrag bij mannen soms nog wordt getolereerd of zelfs als ‘passie’ wordt geïnterpreteerd, krijgen vrouwen eerder het label van ‘zwak’ en ‘irrationeel’. Dit leidt ertoe dat ook vrouwen vaak emoties onderdrukken.” Ongeacht ons geslacht doen we dus toch hetzelfde.

Zijn mannen op de werkvloer rationeler dan vrouwen … of toch niet?

Effecten van onderdrukte emoties

Op een dag waarin veel onverwachte dingen gebeuren, heeft je brein het moeilijk; die veranderende situatie maakt voorspellen lastiger waardoor onzekerheid kan optreden. Zelfbehoud krijgt dan onbewust voorrang en negatievere emoties kunnen de kop opsteken.

Dit kan leiden tot gedrag dat totaal niet in lijn is met wie je wilt zijn. Dat wordt ook wel een intentie-behavior gap genoemd. Een collega die een deadline mist, een klant die een opdracht afzegt … het kan zomaar leiden tot kortaf, onvriendelijk of dominant gedrag. Terwijl je ernaar streeft een empathische, begripvolle en geduldige leidinggevende of collega te zijn.

Deze discrepantie zorgt voor frustratie en stress, zowel bij jou als binnen teams. De kwaliteit van beslissingen daalt en collega’s richten zich uit zelfbehoud steeds meer op hun eigen belangen in plaats van die van het team of de organisatie. Dat is zonde en een belemmering voor het welzijn en de groei van organisaties, teams en het individu.

Omarm je emoties

Wanneer emoties niet langer als zwakte worden gezien, maar als kracht, ontstaat er ruimte voor verbinding en groei.

Monique: “Door je bewust te zijn van het effect van de drie informatiebronnen op jouw onbewuste perceptie van veiligheid, kun je al veel doen. Zorg voor jezelf, zodat je energiebronnen op peil zijn. Ontspan regelmatig, doe leuke dingen, onderhoud je sociale contacten en eet, drink en slaap gezond. Zorg dat je externe omgeving zo vaak als kan aanleiding geeft voor comfort. Wanneer je een moeilijk gesprek hebt met een leidinggevende, doe dat dan niet in zijn of haar kantoor, en zorg dat je goed uitgerust bent en gegeten hebt van tevoren. De kans dat je brein emoties construeert die effectief zijn, is dan veel groter.”

Een veerkrachtig en productief werkleven ligt deels in het omarmen van – en reflecteren op je eigen emoties, het goed voor elkaar zorgen en met elkaar in gesprek gaan wanneer er sprake is van primaire reacties. Schijnbaar is er dan ergens, voor iemand of voor de gehele groep, sprake van een sociaal of mentaal onveilige situatie. En daar reageren mannen én vrouwen, weliswaar verschillend, beiden emotioneel op.

Hoe ons brein emoties vormt

Jouw brein is een meester in voorspellen, met als belangrijkste taak jouw overleving. Het brein vertrouwt op drie informatiebronnen: je interne systeem, je externe zintuigen en je ervaringen.

Allereerst kijkt je brein naar je interne systeem: zijn alle voorraden op peil? Denk aan glucose, zuurstof, vocht, en neurotransmitters als dopamine of serotonine. Is er een tekort, dan activeert het standje ‘zuinig en alert’.

Daarnaast analyseert je brein alle zintuiglijke input, zoals geluid, beeld en aanraking. Tot slot weegt het al die informatie af tegen je herinneringen en kennis. Zo voorspelt het: is iets veilig of niet?

Dit vormt de basis voor je emoties, die je aanzetten tot gedrag. Is er sprake van onveiligheid, dan ontstaan er emoties gericht op zelfbehoud. Is het veilig, dan is er ruimte voor verbinding en groei en volgen er emoties die daaraan bijdragen.

Monique Schuurmans is succesvol ondernemer, leiderschapspsycholoog en schrijver van het boek ‘Echte Ondernemers Huilen (niet)’. Meer hierover vind je o.a. op www.scoutgroep.nl

Emoties zijn de motivatoren van ons systeem. Ze moveren ons; ze brengen ons in beweging.

Load More